Ontstekingen bij paarden - symptomen, oorzaken en behandeling van de ziekte
Bij hoefbevangenheid van een paard gaat het om een veelvoorkomende ontsteking van het hoornmateriaal, die meestal de voorhoeven van het dier aantast. Er zijn twee soorten hoefontstekingen - acute en chronische hoefbevangenheid. Onbehandelde hoefbevangenheid bij paarden kan ernstige complicaties met zich meebrengen, de hoef vervormen en zelfs leiden tot hoefnecrose met daaropvolgende verwijdering.
Wat is hoefbevangenheid?
Hoefbevangenheid is eigenlijk een aandoening van het hele paardenlichaam, die zich uit in veranderingen in het hoefgebied. Deze veranderingen zijn een ontsteking van het hoornmateriaal dat het hoefbeen bedekt.
Er zijn twee soorten van de ziekte:
- acute hoefbevangenheid,
- chronische hoefbevangenheid.
De ziekte vordert snel en kan de structuur van de hoef veranderen als we niet met de behandeling beginnen. Daarom moeten we het paard regelmatig onderzoeken en zijn gezondheidstoestand in de gaten houden.
Hoefbevangenheid beïnvloedt de functie van het hele organisme en verstoort de werking van de inwendige organen van het paard, vooral van de
- het spijsverteringssysteem
- nieren
- circulatiesysteem.
Onbehandeld kunnen de symptomen leiden tot ischemie en hypoxie van het hoornmateriaal, wat massale ontstekingen, pijn en druk bij het lopen veroorzaakt. Het paard kan zelfs het vermogen verliezen om normaal te bewegen of te functioneren.
Hoefbevangenheid - oorzaken
Hoefbevangenheid kan ontstaan door een overbelasting van het hoefgewricht, wanneer het paard zonder hoefijzers met een zware last op het asfalt loopt. Helaas is vaak de nalatigheid en onoplettendheid van de fokker de oorzaak van de ziekte.
De hoefbevangenheid van een paard hoeft niet alleen door een mechanisch trauma te worden veroorzaakt, er zijn gevallen waarin de oorzaak van de hoefbevangenheid een bacteriële ontsteking is, die eerder met de lage immuniteit van het paard te maken heeft.
De meest voorkomende oorzaken van hoefbevangenheid bij paarden zijn:
- slecht geselecteerd, kwalitatief slecht voer (veel krachtvoer, slechte selectie van voedingsstoffen, te veel suiker, overvoeding, ongecontroleerde weidegebieden)
- weinig of geen beweging,
- onvoldoende verzorging van het paard,
- drinken met koud water onmiddellijk na de training,
- problemen met het spijsverteringssysteem,
- mechanische schade (hoge uitputting, werken op harde grond)
- slecht uitgevoerde geboorte.
Hoe herken je hoefbevangenheid bij een paard?
Hoe herken je hoefbevangenheid bij een paard? De definitieve diagnose moet natuurlijk door een dierenarts worden gesteld, maar men moet zich realiseren dat de genezingskansen van het dier des te beter zijn, naarmate we hoefbevangenheid bij een paard eerder herkennen en met de behandeling beginnen.
Musculaire hoefbevangenheid bij een paard kan alle hoeven aantasten, zowel de voor- als de achterhoeven, hoewel statistisch gezien de voorhoeven vaker door hoefbevangenheid worden aangetast. De symptomen van de ziekte kunnen variëren afhankelijk van het type en de ernst.
De meest voorkomende symptomen van hoefbevangenheid bij paarden zijn:
- Onwilligheid van het paard om te bewegen, delinquente van been naar been,
- verminderde activiteit van het paard,
- een kenmerkende houding van het paard, de zogenaamde zittende hond (voorbrengen van de voorbenen naar voren), die helpt om de druk op de voorhoeven te verminderen,
- het paard heeft vaak een verhoogde temperatuur,
- de hoeven zijn gevoelig bij aanraking,
- warme hoeven,
- zwellingen in het gebied van de kroonrand en het afbladderen daarvan,
- de uiterlijke structuur van de hoef verandert, hoornringen verschijnen,
- verhoogde pols in de teenarteriën.
Lees meer over de hoef van het paard
Hoe behandel je hoefbevangenheid bij een paard?
De hoefbevangenheid van een paard mag niet worden genegeerd. Het is een zo ernstige ziekte dat een snelle reactie en een goed aangepaste behandeling de hoeven van ons dier kunnen redden. Als je de eerste tekenen van hoefbevangenheid bij je paard opmerkt, moet je onmiddellijk contact opnemen met je dierenarts; hij zal de ernst van de situatie inschatten en geschikte medicijnen voorschrijven.
Terwijl je op de dierenarts wacht, moet je als eerste de aangetaste hoef koelen. Als meer dan één hoef door de hoefbevangenheid is aangetast, kun je een paardenwasplaats of een bassin gebruiken waarin het paard wordt geplaatst, zodat meerdere hoeven tegelijkertijd kunnen worden gekoeld.
De koeling vermindert het risico op zwellingen, verlicht ontstekingen en pijn. Tegelijkertijd moet men zich ervan bewust zijn dat water kan leiden tot een verzachting van het hoorn. Sinds enige tijd wordt ook droge cryotherapie toegepast, waarbij geen water wordt gebruikt voor de koeling.
De behandeling van chronische hoefbevangenheid bij het paard bestaat voornamelijk uit het toedienen van medicijnen en zalven, evenals het ondersteunen van het immuunsysteem door middel van supplementen en hoogwaardig voer. In deze periode is het lichaam van het paard bijzonder verzwakt, en alle vitamines en voedingssupplementen zijn aangewezen.
Voeding bij hoefbevangenheid
De voeding is uiterst belangrijk voor een ziek paard. Wanneer hoefbevangenheid wordt gediagnosticeerd, wordt de haver stopgezet. Het zieke paard moet om de twee uur kleine hoeveelheden ruwvoer in de vorm van hooi en water krijgen. Het is ook raadzaam om de voeding te verrijken met supplementen: biotine en methionine. Let op de vulling: het is raadzaam om turf of zand te kiezen. Even belangrijk is het om beweging en stress zoveel mogelijk te minimaliseren. Het paard heeft rust nodig. Vermijd ook wandelingen, omdat deze de toestand van de hoefplaten kunnen verslechteren.
Dit kan je ook interesseren: Hoe voed je je paard goed?
Hoefbevangenheid bij paarden - complicaties en gevolgen
Onbehandeld of te laat gediagnosticeerd, kan hoefbevangenheid bij paarden ernstige gevolgen en complicaties hebben. Daarom is het zo belangrijk om de ziekte snel te herkennen en met de behandeling te beginnen. Bij hoefbevangenheid bij het paard zijn de eerste 12 uur van de ziekte het belangrijkst. Chronische hoefbevangenheid is zeer gevaarlijk voor de gezondheid van het paard, wanneer de kroonrand vaak van de hoefwand loskomt, het paard de bewegingscapaciteit verliest en elke beweging of aanraking van de hoef extreme pijn en ongemak veroorzaakt. Bij chronische hoefbevangenheid kan het paard problemen hebben met de functie van de inwendige organen, en de ontsteking kan ook andere delen van het lichaam aantasten. In dit geval is een snelle reactie en hulp van een specialist essentieel. Veel paarden die veterinaire hulp hebben gekregen, herstellen onmiddellijk en hebben geen ernstige complicaties.
Meer lezen: Wat is de meest voorkomende paardenziekte?
Opmerkingen
geen mening
