De Dwerghamster - Kenmerken en voorwaarden voor de fok van Afrikaanse "Eekhoorns"

De Afrikaanse Dwerghamster, vaker aangeduid als de grijze Dwerghamster, is een klein zoogdier dat een beetje op een eekhoorn lijkt en ondanks zijn grijze vacht vaak met deze wordt verward. Hoewel beide soorten tot de groep van knaagdieren behoren, hebben ze genetisch gezien niets met elkaar te maken.

De Dwerghamster is momenteel de enige bekende vertegenwoordiger van de Dwerghamsters. In de natuur bewoont dit kleine zoogdier de zuidelijke regio's van Afrika. Je vindt ze ook in het noorden van Klein-Azië, in de Kaukasus en in de bossen van Midden- en Zuid-Europa. In Polen zijn deze dieren niet wijdverspreid, maar je kunt ze in de bergen en in de voetheuvels vinden. Deze boomknagers leven voornamelijk in loof- (beuk, eik) en gemengde bossen. Soms wonen ze ook in parken en tuinen.

Hoe ziet de Dwerghamster eruit?

De Dwerghamsters zijn iets kleiner dan de eekhoorns waarmee ze worden vergeleken. Ze bereiken een lengte van 15-16 cm, waarvan de helft op een pluizige staart valt. Het lichaamsgewicht van de Dwerghamster bedraagt ongeveer 120 g. Deze knaagdieren hebben grote, donkere ogen, ronde oren en een roze neus, waaruit lange snorharen komen. Deze zijn een belangrijk zintuiglijk orgaan dat vooral nuttig is bij het bewegen in het donker. Bovendien hebben deze dieren een zeer goed ontwikkelde gehoor-, zicht- en reukzin.

De dichte vacht van de Dwerghamster is grijs (asgrijs) gekleurd - alleen de buik en de onderkant van de snuit zijn wit of grijsachtig wit. De korte voorste ledematen zijn met vier vingers en de achterste ledematen met vijf vingers uitgerust. Er zijn geen duidelijke verschillen in lichaamsbouw tussen mannetjes en vrouwtjes van deze soort.

Hoe gedraagt de Dwerghamster zich in het wild?

De Dwerghamsters zijn nachtdieren. Ze worden 's avonds wakker en tonen dan de meeste activiteit. Ze brengen het grootste deel van de tijd in de takken van bomen door, waar ze zeer behendig kunnen lopen en springen. De uitstekende grip op de takken wordt verzekerd door hun scherpe klauwen, evenals door het geheim uit de klieren in de kussens van de poten.

De Dwerghamster slaapt overdag verborgen in een boom, meestal in gezelschap van andere Dwerghamsters. Deze knaagdieren leven in families, die meestal uit meerdere dieren bestaan. Tijdens de actieve periode communiceren de dieren spontaan met elkaar. Natuurlijke vijanden van deze soort zijn roofdieren - vogels (adelaars, uilen) en zoogdieren (marters, huiskatten).

De Dwerghamster is actief tijdens het zomerseizoen. Na een vrij lange periode van voedselzoeken worden ze meestal eenmaal per jaar geboren. Na ongeveer een maand dracht brengen de vrouwtjes gemiddeld 4-6 jongen ter wereld. Gedurende deze tijd worden de knaagdieren beschermd in boomholtes of kloven. Jonge dieren worden na 3 maanden volwassen.

In het vroege najaar verzamelen de Dwerghamsters voorraden voor de winter, meestal in de in de grond gegraven schuilplaatsen. Daar brengen ze een winterslaap van maximaal 8 maanden door (meestal van oktober tot mei). De Dwerghamsters leven 6-9 jaar.

Hoe fok je Dwerghamsters thuis?

De Dwerghamster kan tam gemaakt worden en thuis gehouden worden. Ze zijn niet veeleisend en vormen ook geen problemen voor beginners. Het is echter belangrijk om te bedenken dat ze groepsdieren zijn en eenzaamheid niet goed verdragen. Als je dus besluit om deze exotische knaagdieren te fokken, moet je minstens twee exemplaren kopen.

De Dwerghamsters kunnen in kooien worden gehouden, maar de in de handel verkrijgbare kooien zijn meestal niet geschikt voor hen. Ze hebben staven die zo ver uit elkaar staan dat een klein knaagdier ertussen vast kan komen te zitten en zich kan verwonden. Het wordt daarom aanbevolen om Dwerghamsters in terrariums te fokken (minimale grootte 50 x 40 x 70 cm voor twee dieren).

Tot de basisuitrusting van een terrarium voor Dwerghamsters behoren klimaccessoires - takken, netten, ladders, enz. Er moet ook speelgoed in de ruimte zijn waarmee de knaagdieren hun grote bewegingsdrang kunnen bevredigen. Een wip of een hangmat is hiervoor uitstekend geschikt. Een ander uitrustingsonderdeel is een huisje (of een ander schuilplaats) waar de Dwerghamster zich kan verstoppen om te slapen. Op de bodem van het terrarium moet een laag van ongeveer 3 cm stofvrij substraat worden gestort, waarin de Dwerghamster zich kan ingraven.

Het is uiterst belangrijk om een temperatuur van 21-25°C te waarborgen. Als de ruimte kouder is, moet het terrarium verwarmd worden (met verwarmingsmatten of lampen). Anders kan het in de winter leiden tot het in slaap vallen van de dieren, wat tot hun dood in huis kan leiden.

Waardoor voed je de Dwerghamster?

Dwerghamsters zijn omnivore dieren. In de natuur voeden ze zich met plantenscheuten, bladeren, schors, zaden, vruchten van bomen en struiken, evenals met kleine dieren (voornamelijk ongewervelden, maar ook bijvoorbeeld kuikens van sommige vogels).

De Dwerghamsters moeten worden gevoed met knaagdiervoer, omdat ze goed uitgebalanceerd zijn en de dieren van alle noodzakelijke voedingsstoffen voorzien. De maaltijden kunnen worden aangevuld met noten, groenten (bijv. wortelen, paprika), fruit (bijv. bananen, aardbeien). De Dwerghamster moet ook worden voorzien van dierlijke eiwitten - in de vorm van droogvoer, insecten, kleine hoeveelheden gevogelte. Knaagdieren moeten constant toegang hebben tot water en kalkblokjes.

Hoe tame je de Afrikaanse Dwerghamster?

De Afrikaanse Dwerghamster heeft wat tijd nodig om zich aan zijn verzorger te wennen. Wanneer je dit dier mee naar huis neemt, haal het dan niet uit het terrarium. Pas als het begint te bewegen, kun je proberen het aan te raken. Het is het gemakkelijkst om het vertrouwen van de Dwerghamster te winnen door het te voorzien van een traktatie. Zodra de dieren beginnen uit de hand te eten, kunnen ze uit het terrarium worden gehaald. De ruimte moet van tevoren zorgvuldig worden beveiligd, zodat de knaagdieren niet in de hoeken van het meubilair vast komen te zitten of door het raam ontsnappen.

De Dwerghamster houdt ervan om te spelen. Hij kan leren om direct op de hand van de verzorger te zitten, hoewel ze zich maar moeilijk laten vangen. Hoe meer goede associaties ze met hun eigenaar hebben (in dit geval werkt ook het belonen met traktaties goed), hoe groter de kans dat ze graag in lichamelijk contact met hem blijven.

Anna Dobron
Milena Kostrubiec