Beverrat - is het een waterrat? De belangrijkste informatie over de soort

De beverrat is een vriendelijk knaagdier dat je moet respecteren, ook al komt het mensen soms in de weg. Hoe ziet een beverrat eruit, waar komt hij vandaan en hoe ga je met hem om? Lees het artikel en vind de antwoorden op deze vragen.

Beverratten - Oorsprong

De beverrat, waterrat of Amerikaanse beverrat is een relatief groot knaagdier dat in Noord-Amerika voorkomt. Tegenwoordig is hij ook in Europa, inclusief Polen, te vinden. Hoe is het mogelijk dat dit vindingrijke knaagdier in Europa verscheen? Dit werd mogelijk gemaakt door graaf Colloredo-Mannsfeld, die in 1905 in een Tsjechisch dorp vijf beverratten op het terrein van visvijvers heeft uitgezet. Beverratten begonnen in het wild te leven, zich voort te planten en Europa geleidelijk te bevolken. Ze verspreidden zich onder andere in Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Polen en Roemenië. De tweede reden voor de verspreiding waren ontsnappingen uit landbouwbedrijven. Beverratten houden, net als alle levende wezens, van vrijheid.

Poolse beverrat

De beverrat kwam uit Tsjechië naar ons, en wel door zijn ontsnappingen uit landbouwbedrijven. Dit dier overstak in 1924 de grens naar ons land: het werd op zijn reis ondersteund door de rivier Orlica en daarna de Oder. In 1945 werd de beverrat in Polen gevestigd, maar in de jaren '80 nam het aantal van dit knaagdier af. Het werd waargenomen dat dergelijke veranderingen in de populatie van beverratten cyclisch optreden (ongeveer elke 10 jaar). Het is zeer goed mogelijk dat de afname van de beverrattenpopulatie in Polen werd veroorzaakt door:
- de Amerikaanse nerts, een natuurlijke vijand van de beverrat
- parasieten
- ziekten van knaagdieren

De beverrat had bijna 30 jaar nodig om zich in Polen te vestigen.

Hoe ziet een beverrat eruit?

De beverrat is een groot knaagdier dat een beetje op een miniatuurbever lijkt. Hij weegt ongeveer 0,7 - 1,8 kg (afhankelijk van de plaats van voorkomen is er een grote variëteit). De lichaamslengte van volwassen dieren bedraagt: 27 - 35 cm. De beverrat wordt gekenmerkt door:

- een lange staart: 20-28 cm
- sterke, grijpbare voorpoten
- lange tenen aan de achterpoten (de achterpoten zijn sterk en dienen om te zwemmen)
- dichte, waterafstotende vacht (alleen de staart en de tenen zijn zonder vacht)

Welke kleuren sieren de beverrat? De vacht van de beverrat is normaal gesproken donkerbruin (rug en hoofd) en roestgrijs (buik).

Waterrat of beverrat?

Beverratten zijn water- en landdieren. Hun thuis zijn hun holen, die ze in de buurt van de oever van een meer, rivier of in ondiep water moeizaam graven. Beverratten gebruiken planten om zich in ondiep water een thuis te creëren. De lengte van een hol kan tot 13 meter bedragen! De ingang van de onderwatergang bevindt zich onder water, maar de heuvel van de hol zelf ligt op vaste grond, boven het wateroppervlak. De kamer van de beverrat is van aarde en planten gebouwd. De hut is vrij groot, de hoogte boven het wateroppervlak kan tot 1,5 m bedragen.

Beverratten hebben veel energie, maar hun activiteitspiek ligt in de namiddag en 's nachts tot de schemering. Hun favoriete voedsel zijn waterplanten. Slechts zeer zelden grijpt de beverrat naar schaaldieren of weekdieren. Af en toe wordt hij ook aangetrokken door gewassen (vooral maïs), maar dit probleem kan gemakkelijk worden opgelost.
Om een stopbord voor beverratten op te stellen, is het voldoende als we onze gewassen aan de waterzijde afbakenen.

Hoe de schade door beverratten (en andere dieren) te verhelpen?

De beverrat wordt soms als een plaag beschouwd. In feite doorkruist dit dier soms de plannen van mensen, maar het is mogelijk om een relatie met de beverrat op te bouwen en hem met respect te behandelen. Wat doet de "beverrat-jongen"? Niets - hij leeft gewoon, maar hij kan de oevers van wateren beschadigen door zijn holen erin te graven. Hiervoor is er een patent: om de activiteit van de beverrat te beperken, moet men zachte oeverhellingen aanleggen (beverratten houden van steile oevers). Ook netten en stenen kunnen helpen om de oeverlijn tegen deze dieren te beschermen. Met de getoonde oplossingen kun je de schade effectief beperken en dit dier een grens stellen.

Patent voor mol

De door beverratten veroorzaakte schade aan landbouwgewassen is verwaarloosbaar en doet zich alleen voor wanneer er een hoge dichtheid van beverratten in een gebied op zoek is naar voedsel. Het is zeer zeldzaam dat een beverrat in een tuin verzeild raakt, waar een mol of een slak veel vaker voorkomt. Als we het hebben over mol en slak. Als de molshopen een grote ergernis vormen, kunnen we een speciaal, biologisch afbreekbaar spuitmiddel op basis van natuurlijke plantenextracten gebruiken. Het spuitmiddel schrikt effectief mollen, marters, vossen, woelmuizen of kraaien af.

Patent voor slakken

Wat de slakken betreft, moeten we geen gif of chemische producten gebruiken. Ze zijn noch goed voor ons, noch voor de natuur. Als we een grens voor de slakken willen stellen, moeten we preventieve maatregelen nemen: de netheid is zeer belangrijk. Maai het gras regelmatig, verwijder eerder gesnoeide takken en planten die slakken schuilplaatsen kunnen bieden. Een goed middel is ook om de grond met een hark ondiep om te spitten en de slakken eieren, die aan de oppervlakte uitdrogen, eruit te halen. Sommige tuiniers nemen op een regenachtige dag een tuinemmer en verzamelen de slakken die ze dan op een veilige plek brengen. We moeten niet in paniek raken als we een of twee slakken in onze tuin zien. Laten we niet vergeten dat deze dieren ook een nuttige functie vervullen: ze ruimen afval op en zijn betrokken bij de vorming van compost.

Dominika Tarnacka