Zweet hond - wat voor hond is dat? Hoe moet zijn training eruitzien?

De zweet hond van de FCI staat in groep 6 - jachthonden en sectie 2 - zweet honden. Slechts 3 rassen behoren tot de zweet honden. Dit zijn de Hannoveraanse zweet hond, Beierse zweet hond en Alpenlandse Dachsbracke. Deze honden moeten goed worden voorbereid op hun taak. De training van de zweet hond is moeilijk en tijdrovend.

De fok van jachthonden heeft een zeer lange traditie. De oorsprong ervan gaat terug tot de oudheid. De zweet hond (een soort jachthond) werd pas veel later gefokt, aan de overgang van de 18e naar de 19e eeuw. Dit hangt samen met het wijdverbreide gebruik van vuurwapens bij de jacht. Zweet hond rassen zijn niet geschikt voor onervaren en beginners in de hondenverzorging.

Zweet hond - wat voor hond is dat?

Een zweet hond is een jachthond die als jachthulp wordt gebruikt. Daarom wordt hij voornamelijk gebruikt voor het opsporen en achtervolgen van dieren. Hiervoor maakt hij vooral gebruik van de reukzin, die bijzonder gevoelig is voor de geur van dierenbloed. Deze honden sporen gewonde dieren perfect op en laten ze niet ontsnappen. Vanwege hun grote vermogen om sporen van geurdeeltjes te vangen en op te slaan, zijn ze in staat om te zoeken naar een pijl die geen kleur heeft achtergelaten, en op oude en verouderde kleur te werken. Het is ook vermeldenswaard dat zweet honden, hoewel ze vriendelijk zijn voor het huishouden, geen typische gezinshonden zijn. Ze zullen vooral thuis met kinderen niet functioneren. In plaats van te spelen, concentreren ze zich op hun instinctieve activiteiten - spoorzoeken, snuffelen, graven.

Rassen van jacht-zweet honden

Er zijn slechts drie rassen van zweet honden. Dit zijn:
● Beierse zweet honden (Eng. Bavarian Mountain Hound) - FCI model nr. 217,
● Hannoveraanse zweet hond (Eng. Hanoverian Mountain Hound) - FCI model nr. 213
● Alpenlandse Dachsbracke (Eng. Alpine Dachsbracke) – FCI model nr. 254.

De Beierse zweet hond kwam in de 19e eeuw op. Ze komen van de Hannoveraanse zweet honden. De eerste rasvereniging werd in 1912 in München opgericht. Ze zijn het resultaat van een kruising met jachthonden uit Tirol en Beieren. Het ras verscheen in Polen in de jaren '70. Volwassen dieren bereiken: 47-52 cm (reuzen) en 44-48 cm hoog (teven). Wat betreft het lichaamsgewicht, ze wegen tussen de 21 en 28 kg. Ze hebben een dichte, glad aanliggende vacht met een lichte glans, die aan de oren en het hoofd fijn is en aan de staart, ledematen en buik ruw. De vacht kan de volgende kleuren hebben: hertrood, sappig rood, bruin, geel, tarwekleurig, rood-geel, rood-grijs, of met donkere strepen.

De Beierse zweet hond wordt vooral gebruikt voor het opsporen van muflon, gemzen, reeën, wilde zwijnen en herten. Hij is evenwichtig, rustig, intelligent, terughoudend tegenover vreemden, en gebonden aan de verzorger. Tijdens het werk is hij zeer zelfstandig en onafhankelijk. Het heeft vooral in Hongarije en Oostenrijk grote populariteit verworven.

De Hannoveraanse zweet honden komen, net als de Beierse zweet honden, uit Duitsland. Ze werden rond de overgang van de 18e naar de 19e eeuw door de tuinders van het Hannoveraanse hertogshof in Obersachsen gefokt. Volwassen dieren bereiken een hoogte van 48-55 cm en een lichaamsgewicht van 30-40 kg, waarbij teven iets kleiner zijn dan reuen. Deze honden hebben sterke, gespierde en goed gebouwde benen en een brede en diepe borst, wat hen extreem uithoudingsvermogen geeft. Een kenmerkend kenmerk van het ras is een voor hen typisch uitdrukking van een licht neergeslagen gezicht. Donkere, heldere ogen en een gewelfde voorhoofd zijn daarvoor verantwoordelijk. Deze honden hebben een dikke, korte, scherpe vacht. De uitzondering is de achterkant van de dijen en de staart, waar het langer en dikker is. De meest voorkomende kleur is hertrood en gestreept rood. De zweet honden zijn zelfverzekerd, evenwichtig, volhardend, betrouwbaar, aanhankelijk, trouw en bouwen een sterke band op met hun eigenaar. De Hannoveraanse zweet hond wordt speciaal gebruikt voor het volgen van schoten op dikke dieren tot 40 uur na de schot. Hij is niet geschikt voor de jacht in bergachtig terrein, maar is ook uitstekend in laagland.

De Alpenlandse Dachsbracke is de laatste hond van het ras van de zweet honden. Hij komt uit Oostenrijk. Het ras ontstond door de kruising van jachthond en teckel. Het is het populairst in de Alpenregio's van Oostenrijk en Beieren. In Polen is dit ras echter zeldzaam. Volwassen dieren bereiken een hoogte van 36-38 cm en een lichaamsgewicht van 15-18 kg. Ook in dit geval zijn teven iets kleiner dan reuen. De dieren hebben een korte, gladde vacht (behalve op de hals en staart). Het haar kan zwart, rood, rood met zwarte vlekken, bruin, zwart met een roodachtige dek zijn. De Alpenlandse Dachsbracke is een koppige, taaie hond. Hij is perfect voor de jacht onder moeilijke bergomstandigheden. Hij wordt gebruikt om gewonde dieren op te sporen. Hij wordt ook als jachthond voor vossen, wilde zwijnen en konijnen gebruikt.

Training van zweet honden - basisopleiding en socialisatie

De training van een zweet hond is een echte uitdaging. Het moet al in de puppyfase beginnen, het liefst enkele maanden na de geboorte. Men moet beginnen met de juiste opvoeding en socialisatie. Voor de professionele training moet de hond:
● weten welke dingen hij niet hoeft te vrezen,
● weten waar hij mag lopen en waar niet,
● weten wat straf en lof is,
● de eigenaar respecteren, die hem genegenheid toont.

Het is essentieel om met hem de basis gehoorzaamheid te oefenen. Pas als de hond dit leert, begint men commando's zoals o.a. het commando "zit", "lig", "blijf", "kom hier" en het lopen aan de voet, het neerleggen van voorwerpen, het verbod op ongewenste activiteiten, het niet aannemen van gevonden of door andere mensen gegeven voedsel in te voeren. Deze maatregelen zijn noodzakelijk voor de daaropvolgende praktische opleiding.

De jonge puppy moet vertrouwd worden gemaakt met nieuwe plaatsen, de interactie met andere honden, mensen, onbekende geluiden en situaties waarborgen. Een goede start voor het leren van het spoorwerk is het spel met verborgen lekkernijen. Je kunt bijvoorbeeld een lekkernij in een hand verstoppen en de hond dan beide handen geven om te snuffelen. Als hij kan raden waar de lekkernij is, wordt hij geprezen en krijgt hij een traktatie. Als het moeilijk is om een hand met een lekkernij te vinden, opent men de hand en toont de inhoud. Dankzij de positieve versterking zal het dier snel leren om tussen een hand en een lekkernij te onderscheiden. Wanneer deze vaardigheid is verworven, wordt de taak moeilijker door de lekkernij buiten het zicht te houden en de hond met de commando's "ruiken" en "zoeken" aan te sturen. Zo leert de hond zijn reukzin te gebruiken.

Training van zweet honden - eigenlijke training

Pas als de hond leert de basiscommando's met betrekking tot gehoorzaamheid te volgen, komt de tijd voor de gedetailleerde jachttraining. Wanneer de zweet honden tot nuttige jachthonden moeten worden opgeleid, moet de opleiding meerdere jaren duren. Het omvat het gebruik van speciale technieken en middelen. De gemiddelde viervoeter-eigenaar is zich niet bewust van hoe moeilijk dat is.

De zweet hond is een ras dat laat rijpt, vooral geestelijk. Maar je kunt je puppy tot die tijd niet zonder training laten. Jonge honden moeten vertrouwd worden gemaakt met hun toekomstige werkomgeving. Men moet vaak genoeg met de hond naar het bos gaan, zodat het voor hem een vertrouwde omgeving wordt. Dankzij een dergelijke vertrouwdheid zijn er veel minder factoren die hem afleiden. Op deze manier kan de hond zich in de toekomst zonder problemen op zijn taken concentreren. Tijdens het verblijf in het bos moeten ongewenste gedragingen, zoals fascinatie voor verse sporen, worden geëlimineerd en de gewenste gedragingen worden versterkt.

Een van de eerste stappen is het leren van het gebruik van de onderwind. Hiervoor is het nuttig om met touwen te oefenen. Het begint ermee dat je thuis meerdere meters lange touwen in een rechte lijn aanbrengt, waarop je de lekkernij verbergt. De hond wordt naar het begin van het touw geleid en met de commando's "snuffelen" en "zoeken" aangespoord om een smaak te vinden. Het dier krijgt een lekkernij voor de succesvol voltooide taak. De volgende stap is om het touw buiten te leggen. De lekkernijen kunnen worden vervangen door een stuk rauw vlees, maar bij het aanleggen mag het touw niet met bloed bevlekt zijn.

Een hond moet ook aan schoten worden gewend. Het is de moeite waard om met hem naar de schietbaan te gaan, zodat hij geen angst heeft voor het knallen van het wapen. In het bos wordt de hond de spoor van reeën en wilde zwijnen getoond en wordt hij geprezen voor zijn snuffelen. Hij wordt van de reeënsporen afgeleid door bijvoorbeeld "niet bewegen" of "ieuw" te zeggen. Bovendien zullen de ontmoetingen met de dieren noodzakelijk zijn om de hond te leren ze te respecteren. Dan wordt het commando "zit" of "lig" gegeven. Een hond moet worden bestraft als hij probeert een dier achterna te jagen. Korte ontmoetingen met het wilde zwijn op de binnenplaats zijn aan te raden. Het is zeer belangrijk dat de waargenomen wilde zwijnen geen grote agressiviteit tonen. Een andere oefening is het lopen op geurige touwen die op enkele honderden meters in het bos zijn gelegd. Het is de moeite waard om de hond 's ochtends mee te nemen naar de hoogzit. Bovendien worden oefeningen op de paden met een kleine hoeveelheid echt bloed van het gezochte dier uitgevoerd. De laatste fase is de controle van de hond tijdens een echte zoektocht op het jachtgebied.

Een goed opgeleide zweet hond is een bron van grote voldoening en trots. Zo krijg je een uitstekende metgezel en een onmisbare helper bij de jacht. Dit compenseert de enorme inspanning en tijd die het heeft gekost om de hond goed voor te bereiden.

Olga Dabska
Milena Kostrubiec