Waarom braakt uw puppy? Hoe kunt u hem helpen?

Uw puppy braakt zowel om banale als om gezondheidsbedreigende redenen. De eerste kunnen zijn: te gretig eten of te veel eten. Gevaarlijke aandoeningen die gepaard gaan met braken zijn onder andere het parvovirus en een darmobstructie.

Braken is een reflex van het zenuwstelsel die de maaglediging van voedsel aanstuurt. Het wordt beschouwd als de afweerreactie van het lichaam op een bedreiging. Uw puppy kan om verschillende redenen braken. Als braken eenmalig en sporadisch optreedt, is er geen reden tot bezorgdheid. Bij frequent en aanhoudend braken over meerdere dagen is snelle interventie vereist.

Puppybraken - wat is dat?

Hoewel braken een onaangenaam fenomeen is, speelt het in het lichaam een defensieve rol. Het is een actief proces dat uit drie fasen bestaat:

• Misselijkheid - misselijkheid, angst, lippen likken, overmatige speekselvloed, verhoogde darmkrampen;
• Braken - deze fase bestaat uit het sluiten van de pylorus en de samentrekking van de buikspieren, waarbij diepe ademhaling wordt waargenomen;
• De maag legen - het voedsel uitwerpen.

Waarom braakt de puppy?

Er zijn veel oorzaken voor braken bij honden. In het geval van een jonge hond zijn ze meestal het gevolg van te veel of te snel eten. Dit gedrag is typisch voor energieke kleintjes die zelfs tijdens het eten niet in staat zijn hun verhoogde activiteit te stoppen. Overmatige activiteit direct na het eten kan ook tot braken leiden. Dan geven de dieren onverteerd voedsel terug.

Een andere oorzaak van braken is een verkeerde voeding. Puppy-eigenaren moeten zich realiseren dat ze hun puppy voedsel moeten geven dat geschikt is voor zijn leeftijd, ras en eventuele aandoeningen. Braken is ook een typisch symptoom van reisziekte en een allergie voor stoffen die in het voedsel zitten dat het huisdier heeft gegeten.

Uw puppy kan braken als gevolg van een darmobstructie, het eten van bedorven voedsel of het inademen van chemische stoffen uit planten. Braken kan optreden bij een nierziekte en parvovirusinfectie - een infectieziekte bij honden die door het parvovirus wordt veroorzaakt en die tot 6 maanden oud zijn. Het kan ook worden veroorzaakt door een ontsteking van de alvleesklier of de lever.

Wat betekent ongewoon braken?

Naast het uitscheiden van voedingsstoffen kan een hond ook met schuim, meer bepaald met speeksel, braken. De meest voorkomende oorzaak is een ontsteking van de keel of amandelen. De bijbehorende symptomen zijn hoesten, apathie, gebrek aan eetlust en verhoogde lichaamstemperatuur. Het is belangrijk op te merken dat bij dergelijk braken geen betrokkenheid van de buikspieren is.

Het komt ook voor dat de hond:

• Gal braakt - een symptoom van een ernstige ontsteking van de twaalfvingerige darm of de maag;
• Bloed braakt - een manifestatie van inwendige bloedingen, die gewoonlijk als gevolg van een verwonding optreden. Als het gebraakte bloed eruitziet als koffiedik, duidt dit op een ulcusvorming in het spijsverteringskanaal;
• Slijm braakt - een teken van een lege maag; het dier heeft gewoon niets te braken, wat kan optreden bij aanhoudend braken.

Wat te doen als uw puppy braakt?

Niet alle gevallen van braken hoeven een ernstige aandoening te betekenen. Zodra uw puppy heeft gebraakt, hoeft u zich geen zorgen meer te maken. In alle gevallen moet u de toestand en het gedrag van het dier de komende dagen goed in de gaten houden. Als het braken vaak herhaald wordt of meerdere dagen aanhoudt, moet u het dier naar de dierenarts brengen. De interventie van de specialist is vereist als het braken gepaard gaat met algemene zwakte, diarree, abdominale emphyseem en koorts. Dan bestaat het risico op een ernstigere aandoening. Het gedrag wordt bepaald door de oorzaak van het braken.

Aanhoudend braken gaat gepaard met het risico van uitdroging, wat een levensbedreigende toestand is. Hoe jonger en kleiner de hond, hoe sneller en kwetsbaarder hij is voor uitdroging. U kunt dit herkennen door met uw vingers aan de huidplooi op de rug van uw huisdier te trekken. Men spreekt van uitdroging als de huid stijf is. Begin dan onmiddellijk met het toedienen van vloeistoffen. Naast het toedienen van water (bij voorkeur kleine hoeveelheden elke ongeveer een half uur), zal de dierenarts hem een infuus met speciale middelen toedienen. Als de eetlust van het dier terugkomt, moeten in de eerste dagen lichte maaltijden worden geserveerd. Het is de moeite waard om speciaal voer te kopen om het genezingsproces te ondersteunen.

Zymon Wiszcz