Scheidingsangst bij honden – symptomen, oorzaken, behandelingen

Scheidingsangst is een van de gedragsstoornissen bij honden. Het kan bij honden van elk ras voorkomen. Honden die hiermee worstelen, huilen en blaffen, weigeren voedsel, vernielen meubels en verwonden zichzelf zelfs.

Honden zijn dieren die bekend staan om hun hechting aan menselijke gezinsleden. Helaas is scheidingsangst een niet zeldzaam probleem waarmee ze geconfronteerd kunnen worden. Voor een hond met deze stoornis is de hulp van een gespecialiseerde gedragsdeskundige essentieel. Vanwege de frequentie wordt deze stoornis zelfs als een beschavingsziekte beschouwd.

Scheidingsangst bij honden - wat is dat?

Scheidingsangst bij honden wordt gedefinieerd als een syndroom van gedragingen die zich uiten in angst wanneer het dier alleen wordt gelaten, gescheiden van de mensen waarmee het verbonden is. Dit kan leiden tot een reeks negatieve gedragingen, zoals vocalisatie, urineren op meubels, destructief gedrag, zelfverwonding, bijten in de vacht, slaapproblemen, concentratiegebrek, overgevoeligheid voor pijn, snel, oppervlakkig gapen, spierspanning, overmatig kwijlen en likken.

Scheidingsangst bij honden uit zich ook door psychomotorische onrust zoals draaien, bewegen en andere repetitieve handelingen. Honden hebben de neiging om persoonlijke bezittingen van gezinsleden en meubels te vernielen, bijvoorbeeld door aan deuren te krabben. Aanhoudende angst kan nadelige effecten hebben op talrijke systemen en organen, zoals het immuunsysteem, het spijsverteringssysteem (diarree, braken, maagtorsie), schade aan tandvlees, tanden, snuit, veranderingen in de amandelen en het strottenhoofd, enz.

Bekijk kauwspeelgoed voor honden

Wat veroorzaakt scheidingsangst bij honden?

Als belangrijkste oorzaak van de scheidingsangst van een hond wordt een onvoldoende en soms zelfs volledig ontbrekende socialisatie beschouwd. Vanaf een leeftijd van 5 weken kan bij puppy's een neiging tot angstreacties worden waargenomen, die zich tot de leeftijd van 12 weken versterkt. In deze periode is het belangrijk om de hond positieve contacten met mensen, andere honden en een omgeving met veel prikkels te bieden. Voor de hond bestaat het risico van scheidingsangst door de ontwikkeling van een stoornis in de mens-dierrelatie. Dit betreft een te hechte en emotionele band met de viervoeter. Dit geldt vooral voor dieren die op jonge leeftijd een te sterke band met hun verzorger hebben opgebouwd. Het komt vaak voor dat puppy's te vroeg van hun moeder worden weggenomen of zonder haar worden grootgebracht. Een plotselinge verandering, zoals een verhuizing naar een nieuw huis, of een traumatische ervaring in het leven van het dier, zoals het afgeven in een asiel, kan verantwoordelijk zijn voor deze toestand. Uitlokkende factoren kunnen geweld en straf, ziekte en geleden pijn zijn. Steeds vaker wordt ook gesproken over het belang van het ras.

Scheidingsangst bij honden - hoe ga je ermee om?

Een hond met scheidingsangst heeft speciale hulp nodig. De ondersteuning van een gedragstherapeut is van onschatbare waarde. De behandeling van deze stoornis is gebaseerd op essentiële elementen, namelijk gedragsverandering en omgevingscontrole. Het is noodzakelijk om een dagschema op te stellen en na te leven, dat specifieke tijden voor maaltijden, spelen of wandelen voorziet, en activiteiten voor de hond te organiseren om energie en spanning af te bouwen. Gehoorzaamheid en zelfstandigheid moeten worden getraind. De verzorger mag niet vergeten de gehoorzaamheid te prijzen en de aandacht die aan het dier wordt gegeven te controleren. Het is belangrijk om de hond te leren alleen in huis te blijven. Elke dag moeten we een korte tijd naar buiten gaan, te beginnen met een paar minuten, en als de hond eraan gewend is, moeten we deze tijd verlengen.

Wat kan men nog meer doen als een hond scheidingsangst heeft? Men moet alle pogingen om de aandacht van de hond te krijgen negeren en de emoties die gepaard gaan met het verlaten van het huis dempen. Sommigen wijzen op het gebruik van feromoontherapie bij de behandeling van gedragsstoornissen. Ook worden alternatieve behandelingen genoemd, zoals massage met de Tellington-Touch-techniek, een anti-angstvest, kruidenmedicijnen (vooral het gebruik van kruiden zoals citroenmelisse, sint-janskruid, valeriaan) en een kennel.

Zymon Wiszcz