Rottweiler - de belangrijkste informatie over het ras
De Rottweiler is zeker geen hond voor iedereen. Hij wordt als agressief beschouwd. Wanneer hij echter goed gesocialiseerd, opgeleid en onder toezicht van een ervaren hondenleider getraind wordt, kan hij gehoorzaam worden.
De Rottweiler was vroeger een herdershond, een slachthond (die het slachtvee naar de markt dreef) en een trekdier. Tegenwoordig is hij een verdedigings- en politiehond. De Rottweiler is vrij groot. Hij heeft een gespierd, massief lichaam. Hij staat bekend om zijn grote uithoudingsvermogen, kracht en behendigheid.
Rottweiler - Geschiedenis van het ras
De Rottweiler wordt in de FCI-classificatie ingedeeld in groep II - "Pinschers, Schnauzers, Molossers en Zwitserse Sennenhonden" en sectie 2.1 - "Molossers van het Mastiff-type". Men neemt aan dat hij een van de oudste hondenrassen is. Zijn oorsprong gaat terug tot de tijd van het Romeinse Rijk. Hij is ontstaan door de kruising van honden die met de legers over de Alpen trokken, met de Rottweiler viervoeters. In Polen verschenen de eerste Rottweilers al voor het begin van de Tweede Wereldoorlog. In Polen is voor het bezit van een hond van dit ras een vergunning van de gemeente vereist, omdat de Rottweiler op de lijst staat van als agressief beschouwde honden.
Silhouet en rasstandaard voor de Rottweiler
De Rottweiler is een grote hond. Volwassen teven bereiken een hoogte van 56-63 cm en een gewicht van 42-50 kg, reuen worden 61-68 cm groot en wegen 45-54 kg. De vacht van deze viervoeters is dubbel. Hij heeft een middellange vacht en een harde, goed hechtende, dichte ondervacht. De kleur is een zwarte ondervacht op de borst, de poten, de snuit, rond de ogen en aan de binnenkant van de hals, onder de staart en op de wangen. De Rottweiler heeft donkerbruine kleine ogen en een brede, grote zwarte neus. De oren zijn van gemiddelde grootte, ver uit elkaar geplaatst en hoog aangezet. De staart wordt op de hoogte van de eerste of tweede wervel gekort, hoewel deze praktijk in Polen verboden is. De staart is dan middellang en hangt of wordt in een lijn met de rug gedragen.
Rottweiler - Karakter en gedrag
De Rottweiler is een hond met een evenwichtige psyche. Om zich als een trouw en aanhankelijk gezinslid te vestigen, is een geschikte en consequente aanpak nodig. In de zorg van een onervaren of - nog erger - gewelddadige persoon kan hij een gevaar voor zijn omgeving vormen. Deze honden kenmerken zich door koppigheid, zelfbewustzijn, onafhankelijkheid en een neiging tot dominantie. Ze zijn zeer actief. Ze hebben veel beweging nodig - een volwassen hond minimaal 3 uur per dag. Gebrek aan lichaamsbeweging kan leiden tot gedragsproblemen. De Rottweiler houdt ervan om buiten en in het bos te rennen. Hij moet met een halsband en aan een stevige lijn worden geleid. Bovendien moet hij om veiligheidsredenen een muilkorf dragen. Het ligt in de aard van de Rottweiler om zwakkere leden van de roedel te beschermen, daarom zorgt hij voor kinderen. Helaas kunnen ze overbezorgd zijn en buitenstaanders als een bedreiging beschouwen. Het contact met kinderen moet onder toezicht van volwassenen plaatsvinden.
Rottweiler - Gezondheid, verzorging, voeding
De gemiddelde levensverwachting van een Rottweiler bedraagt 8-10 jaar. Deze honden hebben het vaakst te maken met de volgende ziekten: elleboog- en heupdysplasie, huidproblemen en allergieën, oogziekten, hartziekten, maagtorsie, tumoren. Juveniele osteitis en parvovirus (virale darminfectie) komen vaak voor bij jonge honden. De Rottweiler heeft geen ingewikkelde verzorging nodig. De vacht moet elke paar dagen (en tijdens de rui elke 2-3 dagen) met een rubberen handschoen of een zachte borstel worden gekamd.
De voeding van de Rottweiler moet rijk aan eiwitten zijn en afgestemd op de levensfase, activiteit en speciale behoeften. U kunt uw hond een hoogwaardige droogvoeding voor grote rassen geven, waaraan glucosamine en chondroïtine zijn toegevoegd. Het wordt aanbevolen om het voedsel over twee maaltijden te verdelen en na de sport te geven. Het is ook de moeite waard om de hond te leren zich na het eten te ontspannen, wat een kennel kan bevorderen. Dit kan het risico op een opgeblazen gevoel en andere maagklachten verminderen, waarvoor honden van dit ras vatbaar zijn.
