Rhinitis van de Kat - Behandeling en Symptomen. Adviezen van de Dierenarts

Velen van ons zijn bekend met het beeld van een klein kitten met gezwollen ogen en neusslijm. Helaas is dit een vrij veelvoorkomende ziekte, vooral in de kindertijd van onze katten, die de meesten van hen kennen als "kattenverkoudheid". Hoewel de term "rhinitis" voor mensen onschuldig kan klinken, kan het voor ons huisdier een groot probleem zijn. Hoe kunt u deze onaangename aandoening dan vermijden en wat veroorzaakt het?

Wat zijn de oorzaken van rhinitis bij katten?

De oorzaak van de ziekte zijn twee in de omgeving vrij veelvoorkomende virussen: het herpesvirus (FHV-1) en het calicivirus (FCV). Dit zijn de ziekteverwekkers die bij katten in grote groepen het meest problematisch zijn, waar de omstandigheden voor de verspreiding van de infectie veel gunstiger zijn. De infectie vindt plaats via afscheidingen uit de ogen, neus en mond, voornamelijk door direct contact met de zieke kat, evenals via vervuilde kommen en andere voorwerpen. Een groot probleem bij het beperken van de verspreiding van deze virussen is dat geïnfecteerde dieren het virus gedurende vele weken en zelfs levenslang asymptomatisch kunnen overdragen. Deze factoren maken het infectierisico zeer hoog, vooral bij immuungecompromitteerde individuen. De ziekte treft vooral jonge kittens, bij wie het immuunsysteem nog in ontwikkeling is, evenals volwassen katten in tijden van ernstige stress, chronische ziekten en infecties met het immunodeficiëntievirus (FIV) en kattenleukemie (FeLV).

Wat zijn de symptomen van rhinitis bij katten?

De symptomen die voortkomen uit een FHV-1- en FCV-infectie zijn vergelijkbaar, hoewel de ziekteverloop veroorzaakt door het herpesvirus doorgaans aanzienlijk ernstiger is. Bovendien zijn de symptomen bij bacteriële secundaire infecties sterk gedifferentieerd. In de regel zijn eerst niezen, gebrek aan eetlust en koortsgerelateerde apathie waarneembaar. Dit wordt gevolgd door een sterke neusaanslag en een roodheid van het bindvlies, die vaak gepaard gaat met tranen. Soms is er ook sprake van overmatige speekselvloed. Na verloop van tijd verandert de tranende neus- en oogafscheiding in een slijmprop die rond de ogen en neusgaten opdroogt. Soms, vooral bij jonge dieren, kan er een uitgebreide hoornvliesontsteking van het oog optreden. Onbehandeld kunnen katten hun gezichtsvermogen of zelfs hele oogbollen verliezen. In de mond zijn zweren vaak voornamelijk zichtbaar op de tong, minder vaak op het tandvlees of zelfs op de lippen. Zeer zwakke katten kunnen een longontsteking met ernstige ademhalingsproblemen ontwikkelen. Uw dierenarts zal de diagnose meestal stellen op basis van de klinische symptomen, een keeluitstrijkje en bloedtesten.

Hoe behandel je kattenrhinitis?

De behandeling is voornamelijk gericht op het ondersteunen van het lichaam van uw kat in de strijd tegen het virus door middel van medicijnen, het stimuleren van het immuunsysteem, en in het geval van bacteriële secundaire infecties zijn antibiotica nodig. Bij sterk verzwakte kittens is soms een ziekenhuisopname en infusie nodig, als het zieke kitten geen water of voedsel wil innemen. De zorg die de eigenaar thuis aan zijn kat kan bieden, is zeer belangrijk. Katten moeten zoveel mogelijk worden aangemoedigd om voedsel op te nemen, vooral in de vorm van hun favoriete gerechten en aromatische maaltijden bij geurverlies door ziekte. Soms is het nodig om voedsel aanzienlijk te verkleinen vanwege de pijn bij het eten en slikken. In sommige gevallen is het noodzakelijk om speciale diervoeding te geven. Bij ademhalingsproblemen, die meestal worden veroorzaakt door dichte afscheiding in de bovenste luchtwegen, wordt inhalatie van fysiologische vloeistof of een aanzienlijke bevochtiging van de ruimte waarin het zieke dier zich bevindt, aanbevolen.

Kan men kattenrhinitis voorkomen?

Zoals bij de meeste ziekten is preventie het belangrijkst om het risico op ziekte te verminderen. Commercieel verkrijgbare vaccins tegen FHV-1 en FCV zijn vrij effectief, maar het is belangrijk om kittens vroeg genoeg te vaccineren voordat ze de maternale antilichamen verliezen die ze met colostrum hebben ontvangen. Evenzo is regelmatige vaccinatie van jonge dieren voor de fokkerij belangrijk, zodat ze een effectieve bescherming voor de jonge dieren in de eerste levensweken kunnen bieden. Men moet niet vergeten dat een vaccinatie geen 100% bescherming tegen de ziekte biedt, maar het risico op ziekte aanzienlijk vermindert, en als de ziekte uitbreekt, blijft deze meestal onopgemerkt. Zelfs katten die constant binnenshuis worden gehouden, zijn aan deze virussen blootgesteld, omdat we deze ongewenste gasten op schoenen of kleding ons huis binnen kunnen brengen. In het geval van symptomen bij een van onze huisdieren is het zeer belangrijk om het van de anderen te isoleren en de zorg voor onze hygiëne en de omgeving te versterken, aangezien vooral het herpesvirus zeer gevoelig is voor de meeste desinfectiemiddelen.

Dorota Jóskowiak