Rabiës bij Honden - Symptomen, Soorten Infectie en Vaccinatie
Rabiës wordt beschouwd als een van de gevaarlijkste neurologische aandoeningen. De infectie eindigt bijna altijd met de dood, en tegelijkertijd verspreidt de ziekte zich vrij gemakkelijk, zodat in Polen de vaccinatie van honden tegen rabiës verplicht is.
De verloop van rabiës kan twee vormen aannemen: woeste rabiës en stille rabiës. Laatstgenoemde is veel moeilijker te herkennen. Wanneer moet uw hond tegen rabiës gevaccineerd worden, en wat zijn de symptomen van deze ziekte?
Symptomen van Rabiës bij Honden
Rabiës is een ziekte die praktisch alle zoogdieren kan aantasten, hoewel het het vaakst voorkomt bij wilde dieren, waaronder vossen en vleermuizen. De infectie vindt plaats door contact van het speeksel van de patiënt met een open wond of slijmvlies. Het virus vermenigvuldigt zich normaal gesproken in de spieren, valt vervolgens de perifere zenuwen aan en verspreidt zich in de hersenen. De ziekte zelf, hoewel de eerste symptomen meestal uiterlijk 7 dagen na de infectie optreden, kan soms zelfs vijf maanden verborgen blijven.
Het verloop van rabiës bij een hond hangt af van het type. Men onderscheidt de woeste en stille vorm van rabiës, die ook wel latent wordt genoemd. In het geval van het woeste type zijn woedeaanvallen en agressief gedrag kenmerkend. Er kunnen echter heel andere gedragingen van de dieren aan voorafgaan, zoals het verstoppen en vermijden van mensen of daarentegen een overdreven vriendelijkheid van de hond, die voorheen eerder wantrouwend was. Tijdens de woede fase is er ook een overmatige prikkelbaarheid en de neiging om onverteerbare dingen zoals hout of stenen te consumeren. Een hond met rabiës kan ook obstakels op zijn pad aanvallen of zonder reden blaffen. In de laatste fase treden speeksel- en slikproblemen op, wat leidt tot het kenmerkende schuim rond de bek van het dier. Vaak zakt de kaak en treden ledemaatverlammingen en soms scheelzien op. Soms hijgen de dieren. Dit is het laatste stadium van de ziekte, dat eindigt met de dood door ademstilstand.
Bij de stille vorm van de ziekte volgt op de eerste fase, die gekenmerkt wordt door een gedragsverandering, de fase van dementie. Hierdoor vervalt de tussenfase, waarvan het kenmerkendste element de woedeaanvallen zijn.
Rabiësvaccinatie - wanneer en hoe vaak moet de hond gevaccineerd worden?
De rabiësvaccinatie is tot nu toe de enige effectieve manier om deze ziekte te bestrijden. Puppy’s moeten hun eerste dosis uiterlijk in de vierde levensmaand krijgen, waarbij dit bij een twee maanden oude hond mogelijk is. De injecties moeten eenmaal per jaar worden herhaald en in het vaccinatieboekje van de hond worden aangetoond. De aantekening wordt door uw dierenarts gemaakt. Als u dus door een vreemde hond wordt gebeten, is het een goed idee om een actueel vaccinatieboekje van zijn eigenaar op te vragen. Volgens de wet kan een dier ook aan een langere observatie worden onderworpen, en als het niet tegen rabiës is gevaccineerd, zelfs aan een 15-daagse quarantaine. De gebeten persoon krijgt een reeks preventieve injecties.
Men moet zich realiseren dat rabiës ook voor mensen zeer gevaarlijk kan zijn, en als er geen onmiddellijke maatregelen worden genomen, kan het met de dood eindigen. Hoewel Polen vrij zeldzaam door rabiës wordt getroffen en slechts ongeveer een dozijn gevallen per jaar worden gerapporteerd, is het nog steeds geen land dat vrij is van deze ziekte.
Men moet ook niet vergeten dat een rabiësvaccinatie niet noodzakelijkerwijs een 100% bescherming tegen deze ziekte betekent, hoewel het risico zeker aanzienlijk wordt verminderd. Ook bij een gevaccineerd huisdier moet men voorzichtig zijn, vooral als het zich in gebieden bevindt waar wilde dieren kunnen zijn. Als de hond in contact komt met een wild dier of door een vreemd dier wordt gebeten, moet u onmiddellijk een dierenarts raadplegen en zijn advies inwinnen.
Rabiës is een extreem gevaarlijke ziekte, waarvoor u uw huisdier moet beschermen. Deze dieren, bij wie deze ziekte zich heeft ontwikkeld, worden geëuthanaseerd, omdat er geen effectief geneesmiddel voor deze ziekte is uitgevonden.
De teksten op de blog zijn geen medische adviezen en vervangen niet het bezoek aan de dierenarts.
