Prikketting - Halsband of verouderd trainingsmiddel?

Prikkettinghalsbanden zijn voor veel mensen problematisch. Tegenwoordig is het moeilijk om de aversieve methoden van hondentraining te begrijpen die op sommige plaatsen nog steeds worden gebruikt. Dit omvat de prikketting. De meningen hierover zijn sterk verdeeld, maar het belangrijkste is om bij de feiten te blijven en bewust voor een kant te kiezen. En hoe ziet de prikketting eruit? Is er een correcte manier van gebruik?

Wat is een prikketting?

Een prikketting is een soort hondenhalsband die als trainingsmiddel wordt gebruikt. Vanwege het materiaal waaruit het bestaat, wordt er onderscheid gemaakt tussen kunststof, metaal en leren banden.

Leren prikketting

is niet erg duurzaam en wordt steeds minder vaak gebruikt. Het heeft de neiging om na enige tijd van gebruik onverwacht te breken. De leren band heeft nagels die scherper zijn dan het bekendste type van deze halsband. Het wordt met een gesp bevestigd. Normaal gesproken wordt deze prikketting voor een grote hond gebruikt.

Kunststof prikketting

wordt gemaakt van zeer hard en stevig materiaal. De gehele structuur is zeer compact, dik en vormt een stevige ring om de hals van de hond. Helaas is dit nog steeds een veel voorkomende Labrador-prikketting.

Het bekendste type is gemaakt van metaal

Beschikbaar in veel maten en in bijna elke winkel. Deze variant was de eerste die in eerdere eeuwen werd gebruikt, en nu wordt het ook als Sprenger-prikketting gebruikt. Het heeft een kettingstructuur, bestaande uit veel schakels, en elk van hen eindigt met uitstekende draadeinden - stomp en lang. Een metalen prikketting is meestal in de vorm van een halve clip uitgevoerd en werkt volgens het principe van een verstikking. Door de spanning van de sleutelband legt het zich strak om de hals van de hond, waardoor de omtrek duidelijk wordt verminderd.
Steeds vaker komt men zogenaamde verborgen prikkettinghalsbanden tegen. De spikes zijn aan de binnenkant van het materiaal verborgen en zien eruit als een gewone halsband.

Prikketting - Geschiedenis

Een prikketting is een zeer oud hulpmiddel dat bij een hond wordt gebruikt. Oorspronkelijk was het bedoeld ter bescherming van honden - voornamelijk waak- en herdershonden. Het dragen van spikes aan de buitenkant beschermde de hals van de hond tegen aanvallen of beten van grotere roofdieren.
De vorm van de prikketting, zoals we die vandaag de dag kennen, ontstond rond de overgang van de 19e naar de 20e eeuw, toen de hondentrainer Józef Couplet een boek schreef waarin hij de prikketting als trainingsmethode voorstelde. Het wordt gebruikt tijdens korte oefensessies, één of twee keer per dag. Het zou nooit de hele tijd om de hals van de hond moeten zijn. Een plotselinge en korte pijnprikkel zou de hond moeten dwingen het abnormale gedrag te corrigeren.
In de loop der jaren zijn prikkettinghalsbanden ontwikkeld tot een halsband voor agressieve honden. Eigenaren van grote honden gebruikten het tijdens dagelijkse wandelingen om hun favorieten nog gevaarlijker te laten lijken. Zo is ook de prikketting ontstaan voor Amstaff of de Duitse herder, en in sommige landen ook voor politiehonden.

Is de prikketting voor de hond veilig?

Het aanleggen van een prikketting met de draadeinden aan de binnenzijde

Onderzoek toont duidelijk aan dat het langdurig gebruik van een prikketting veel gezondheidscomplicaties veroorzaakt, maar deze doen zich meestal pas op latere leeftijd voor, zodat maar weinig mensen eraan denken. Stomp spikes die constant op bepaalde gebieden drukken, veroorzaken een onbalans die gepaard gaat met een verlamming van de voorste en achterste zenuwen. De prikkettinghalsbanden beïnvloeden de werking van de schildklier, maar vooral beschadigen ze de hals- en luchtwegspieren - wat het ademen bemoeilijkt.
Gebruik in geen geval prikkettinghalsbanden voor puppy's. Gedragsverslechteringen worden vastgesteld bij honden die wantrouwend, angstig, bang zijn, lijden aan verlatingsangst en de basisprincipes van de opvoeding niet kennen. Brachycefale honden zijn vanwege veranderingen in de structuur van het bovenste ademhalingssysteem de meest kwetsbare groep honden voor gezondheidscomplicaties door het gebruik van prikkettinghalsbanden.

Gebruik van prikkettinghalsbanden met draadeinden naar buiten gericht

Hoewel een dergelijke toepassing van dit trainingshalsband minder bijwerkingen voor uw hond heeft, moet u op deze manier niet met uw hond wandelen. Als u andere honden tegenkomt, kunnen ze zich tijdens het spelen gemakkelijk verwonden of ernstigere verwondingen oplopen. Bij elk contact met andere dieren of zelfs mensen is het zeer gevaarlijk om de prikketting op deze manier te dragen.

Prikkettinghalsbanden zijn al in veel landen verboden, waaronder Noorwegen, Finland, Zwitserland, Nederland en Australië. Oostenrijk was het eerste land dat in 2004 een dergelijk verbod invoerde.

Hoe leg je de prikketting aan, is er een goede manier om deze te gebruiken?

In sommige scholen is er nog steeds een methode om een hond met een prikketting te trainen. Het is echter een aversieve methode die is gebaseerd op slechte associaties en, simpel gezegd, pijn toebrengt. De prikketting wordt direct achter de oren van de hond aangebracht, daaronder een regulier halsband - bij voorkeur dik en van textiel. De haak van de lijn wordt zowel aan de prikketting als aan de halsband bevestigd. Tijdens het wandelen wordt de hond aan de halsband geleid, bij onjuist gedrag reageert men door de prikketting en na het stoppen moet de hond onmiddellijk worden beloond. Als u bewust voor deze vorm van training kiest, moet u er zeker van zijn dat de prikketting zo moet worden aangebracht dat er een hand tussen hem en de hals kan worden gelegd. Bij een te losse pas bestaat het risico dat hij afglijdt en verwondingen oploopt, bijvoorbeeld aan de oren. U moet ook nooit een prikketting door het hoofd van uw hond steken - vooral niet met de draadeinden aan de binnenzijde - wat in feite gelijkstaat aan het door de huid van de hond leiden van de draadeinden. Bij een plotselinge beweging van het hoofd kan ook het oog van de hond beschadigd worden.
Deze methode is bedoeld om verkeerd gedrag te corrigeren, wanneer de hond al de basisprincipes kent en alleen af en toe een fout gedrag vertoont, om de eerder geoefende vaardigheden vast te houden. Het was nooit bedoeld voor de basisopleiding van een hond, zoals bijvoorbeeld het lopen aan een losse lijn.


Dit is het juiste gebruik van prikkettinghalsbanden, maar toch niet aan te raden. Het moet worden overwogen dat we met een dergelijke methode ons huisdier pijn doen, en zijn ongemak, zijn groeiende frustratie kan aanzienlijke problemen veroorzaken.

Karolina Luszczyk