Onscheidbare – hoe kun je ze voeden?

Onscheidbare zijn kleine en zeer kleurrijke vogels uit Afrika. Hun naam danken ze aan hun gedrag - ze hebben een zeer sterke band met hun partner. Het is niet ongebruikelijk om te denken dat als een vogel sterft, de andere vogel snel daarna uit verlangen wegvliegt. Dit is volkomen onjuist.

Onscheidbare zijn actieve en luidruchtige vogels - ze maken piepende, luide geluiden. Ze zouden niet de hele tijd in een kooi gehouden moeten worden. Het vergt geduld en tijd om ze tam te maken, maar pas dan kunnen ze worden losgelaten. Onscheidbare zijn herbivoren, maar je moet ze af en toe een kleine hoeveelheid dierlijk eiwit in de vorm van insecten geven.

Onscheidbare - wat voor dieren zijn dat?

Gewoonlijk aangeduid als onscheidbare, worden ze door specialisten Agapornis genoemd. Het is een geslacht van kleine vogels met kleurrijke veren. Volwassen exemplaren bereiken een lengte van 13-18 cm en een gewicht van 25-66 g. Hun naam wordt geassocieerd met de extreem sterke band tussen partners. Deze dieren gaan permanente monogame relaties aan. Onscheidbare behoren tot de meest voorkomende exotische vogels in de fokkerij. Ze zijn inheems in Zuid- en Oost-Afrika. De vraag naar hen heeft ertoe geleid dat ze massaal in het wild worden gevangen en de populaties sterk afnemen. Zwartkop onscheidbare, roodkop onscheidbare en roodkop onscheidbare zijn het populairst in de fokkerij.

Hoe voeden onscheidbare zich?

In hun natuurlijke omgeving voeden onscheidbare zich voornamelijk met graszaad, gierst, groene plantendelen, groenten en fruit. Af en toe laten ze zich verleiden door insecten. Ook in de fokkerij is het noodzakelijk om ze een gevarieerd dieet te bieden. In de dierenwinkel zijn er veel kant-en-klare zaadmengsels. Ze bevatten gierst, kanariezaad, haver en zonnebloempitten. Gekocht voer wordt verrijkt met vers voer. Je kunt je vogels bananen, appels en druiven geven. Vergeet niet dat ze geschild en in stukjes moeten worden gesneden. Onscheidbare eten ook graag jonge melkdistelbladeren, spinazie, kropsla, akkerdistel, nachtkaars en persikaria. Limettenblokjes of -flessen, die in verschillende smaken verkrijgbaar zijn, blijken een belangrijk onderdeel van het dieet van onscheidbare te zijn. Ze dienen voornamelijk als snavelbescherming, maar bieden de vogels ook afwisseling en waardevolle mineralen. Vergeet niet om je onscheidbare van vloeistof te voorzien. Ze moeten water op kamertemperatuur krijgen.

Hoe kun je onscheidbare tam maken?

Onscheidbare blijken charmante huisdieren te zijn, mits ze tam worden gemaakt. Dit proces vereist echter tijd en geduld. Eerst is het nodig om hun vertrouwen te winnen. Hiervoor moet je de juiste omstandigheden voor hen creëren. De kooi is de belangrijkste verblijfplaats van de dieren. Het is ook de plek waar het tam maken begint, dus je moet letten op de grootte en inrichting. Zodra de vogels thuis zijn aangekomen, moeten ze een paar dagen rustig worden gehouden. De bezoeken moeten zich beperken tot het vullen van de water- en voerbakken. Zodra ze gewend zijn aan hun omgeving, kun je je verblijf in hun gezelschap geleidelijk verlengen. Het is een goed idee om met de vogels te praten en de kooi indien nodig langzaam en zonder lawaai schoon te maken.

De volgende stap in het tam maken is het aanbieden van een traktatie. De traktatie wordt door de tralies van de kooi gegeven. Als de vogels het niet meteen aannemen, moet je het laten liggen en weggaan. Na enige tijd worden ze dapperder en laten ze zich overtuigen om uit de hand te eten. Dan kun je het met een traktatie in de hand proberen, zodat het dier erop klimt. Dan kun je ze aaien en uit de kooi laten. De papegaaien mogen niet gedwongen worden om het huis te verlaten. Als ze het willen, zullen ze het zelf doen. Onscheidbare moeten zo vaak mogelijk vrij kunnen vliegen.

Welke soort kooi is geschikt voor onscheidbare?

De absolute minimumkooi voor onscheidbare moet 1 m × 0,5 m × 0,5 m groot zijn. Een te kleine ruimte kan veel negatieve gevolgen hebben. De gevolgen van een benauwde kooi kunnen traagheid of apathie zijn, wat leidt tot gewichtstoename van het dier. De papegaaien kunnen ook agressief en hysterisch worden - ze pikken aan de kooi en hameren tegen de tralies. Onscheidbare zijn "energie-vulkanen" en hebben veel ruimte nodig om zich uit te leven.

Binnen in de kooi moeten enkele takken worden bevestigd; deze kunnen van met schors omhulde wilgentakken zijn. Een drinkbak en twee voerplaatsen - voor vers voer en zaden - zijn belangrijk. Het is de moeite waard om schommels, klimladder en een vijver in te richten. Onscheidbare houden ervan om te baden. De bodem van de kooi moet bij voorkeur bedekt zijn met zand met kalktoevoeging.

Olga Dąbska