Niet kopen, maar adopteren - de adoptie van een hond in de praktijk

De slogan "Niet kopen, adopteren" is bijna elke dierenliefhebber bekend. Is adoptie echt voor iedereen een goede optie? Hoe ziet de adoptie van een hond in de praktijk eruit en hoe bereid je je daarop voor? Wat is een virtuele hondadoptie?

Elk hondenliefhebber breekt het hart als hij advertenties ziet van honden die een thuis zoeken of in asielboxen wachten op liefdevolle eigenaren, en de gedachte aan adoptie is waarschijnlijk iedereen al eens door het hoofd geschoten. De gedachte komt vooral op als we daadwerkelijk op zoek gaan naar een hond - waarom niet een thuisloze, arme hond een thuis geven in plaats van een rashond? Lees wat het betekent om een hond uit een asiel of stichting te adopteren.

Een asiel is geen dierenwinkel!

Als je enkele tv-programma's bekijkt, zou je de indruk kunnen krijgen dat de adoptie van een hond uit een asiel lijkt op een bezoek aan een supermarkt. We gaan erheen, kijken naar de honden in de boxen, kiezen de perfecte hond uit en nemen hem mee naar huis (en dat meestal ook nog gratis!). In de praktijk ziet het er echter nooit zo uit (of zou het in ieder geval niet moeten zijn). En waarom? Omdat honden geen voorwerpen zijn, en vooral degenen die om verschillende redenen in het asiel zijn beland, moeten voor de adoptie worden leren kennen, want niet elke asielhond is geschikt voor iedereen. Dit geldt ook omgekeerd: voordat een medewerker van het asiel of de stichting een hond in zijn zorg geeft, zal hij doorgaans een zeer grondige (soms overdreven lijkende) anamnese van de potentiële eigenaar uitvoeren.

Hoe zou dat er in de meeste gevallen uit moeten zien? Wanneer we de wens uitspreken om een hond te adopteren, spreken we eerst met een medewerker van het asiel over onze ervaringen, de woonsituatie, of we nog andere dieren hebben, of er kinderen of ouderen thuis wonen, of we tijd hebben voor wandelingen en activiteiten met de hond (asielhonden hebben vaak veel daarvan nodig!), hoeveel uren per dag de hond alleen thuis zal zijn, wat er gebeurt als er problemen zijn (de medewerkers van de stichting of het asiel willen weten of we de hond weer willen teruggeven), wat als de hond ziek is (zijn we ons bewust van zo'n mogelijkheid) - dit zijn slechts enkele van de vragen die in een kennismakingsgesprek kunnen opkomen. Alleen op basis van deze vragen zal de medewerker beoordelen of en welke hond hij in onze zorg kan geven.

Pas daarna stelt hij ons de hond(en) voor die bij ons zouden kunnen intrekken, en pas dan kunnen we beslissen of we deze hond willen adopteren.

Honden ter adoptie - waarom kunnen niet allemaal geadopteerd worden?

In het asiel zijn er tientallen honden, en plotseling is er misschien geen hond meer die we kunnen adopteren. Deze situatie - ook al lijkt ze absurd - is niet ongebruikelijk. Waar komt dit vandaan? Het moet meteen gezegd worden dat honden uit het asiel vaak een ervaren eigenaar nodig hebben die weet hoe om te gaan met gedragsproblemen zoals angst, gebrek aan socialisatie of agressief gedrag. Helaas zijn honden die soms meerdere jaren in boxen leven vaak zeer moeilijke metgezellen, en je moet je daarvan bewust zijn! Hun zware herinneringen, die meestal verband houden met menselijke ingrepen (schreeuwen, slaan, verhongeren), hebben een negatieve invloed op hun relatie met hun omgeving. Dergelijke honden hebben tijd nodig om weer vertrouwen te krijgen en zich volledig open te stellen. Geen enkele verstandige medewerker van een asiel of stichting zou een hond met grote problemen in de handen van een onervaren gezin met kinderen geven - en dat is geen uiting van kwade wil, maar van grote verantwoordelijkheid, en in deze zin is het de moeite waard om op de ervaring van de medewerkers te vertrouwen. Want ook al komt de wens om een hond te adopteren uit het hart, de beslissing moet op basis van rede worden genomen.

Hoe ziet de adoptie van een hond uit een asiel eruit?

Als je echter het eerste adoptieproces doorloopt en de juiste hond hebt gevonden, heb je de tijd om elkaar te leren kennen. Het is gebruikelijk om de hond een paar keer te ontmoeten voordat je hem mee naar huis neemt; veel asielen moedigen je aan om met de hond te wandelen. Een paar ontmoetingen helpen om te bevestigen dat de hond echt goed bij ons past. Dit is ook belangrijk als je een tweede hond wilt adopteren, want in dat geval is het goed om te zien hoe beide honden op elkaar reageren. Als we na enkele van deze ontmoetingen zeker zijn dat dit "onze" hond is, hoeven we alleen nog maar een adoptiecontract te ondertekenen, soms een (meestal symbolisch) bedrag te betalen en kunnen we hem mee naar huis nemen.

Een rashond adopteren?

Het is onwaarschijnlijk dat je in asielen rashonden zult vinden, en als dat wel zo is, zijn ze "ras-typisch", maar soms kun je zo'n rashond adopteren uit een tijdelijk huis in een ras-specifieke stichting, bijvoorbeeld "Boxers in nood", "SOS Beagle" of "Poedel in nood". - Bijna elk ras heeft "zijn" stichting. De procedure voor de adoptie van zo'n hond hangt af van de regels en voorschriften van de betreffende stichting, maar lijkt meestal op de procedure voor honden uit het asiel. Wat is het verschil? Vooral de wachtrij van kandidaten. Gewoonlijk geven we onze wens om zo'n hond te adopteren aan door een vragenlijst in te vullen, en op basis van de vragenlijsten kiezen de medewerkers van de stichting de beste kandidaten. Vervolgens vindt er een ontmoeting plaats om te bepalen of de mens-hond combinatie goed bij elkaar past.

De adoptie van een oude hond - is het de moeite waard?

Terwijl puppy's en rashonden meestal heel snel nieuwe eigenaren vinden, wachten oudere of zieke honden veel langer op een nieuw thuis. De adoptie van zo'n hond is een grote verantwoordelijkheid en vaak ook verbonden met aanzienlijke medische kosten, waarvoor je voorbereid moet zijn. Je moet je ook voorbereiden op een snel afscheid - want het kan zijn dat zo'n oudere hond snel over de regenboogbrug gaat en ons het hart breekt. Maar tegelijkertijd is het een van de edelste houdingen, en als we alleen al een oudere hond een thuis kunnen geven, is het dat zeker waard! De procedure is vergelijkbaar met die van andere honden, en de adoptie gaat meestal sneller.

De adoptie van een politiehond

Een politiehond met pensioen vindt meestal een nieuw thuis bij een politieagent, dus het is vaak bijna een wonder om zo'n hond te vinden. Als zo'n hond echter om welke reden dan ook na zijn dienst niet bij zijn huidige handler kan blijven, kun je deelnemen aan de adoptieprocedure. Het is echter belangrijk om te bedenken dat dergelijke honden meestal een ervaren verzorger nodig hebben. Want hoewel ze uiterlijk perfecte, slimme en gehoorzame honden zijn, is dit het resultaat van veel werk en training.

Virtuele hondadoptie - een oplossing voor iedereen!

Niet iedereen kan het zich veroorloven om een hond uit een asiel of stichting te adopteren, en niet iedereen kan om verschillende redenen een dier een thuis geven, maar praktisch iedereen kan een hond virtueel adopteren! Wat is een virtuele adoptie? Vereenvoudigd gezegd, het is een vorm van financiële ondersteuning voor thuisloze honden. Via de websites van asielen of stichtingen kun je virtuele peter of meter van een bepaalde hond worden. Op deze manier ontvangen de honden van de stichting financiële ondersteuning voor behandelingen of voedsel, en hebben wij het gevoel dat we bijdragen aan de redding van "onze" hond.



Natalia Bąk