Mallorca-hond (Ca de bou-hond) - Encyclopedie van hondenrassen

De Mallorca-hond wordt beschouwd als een van de meest onvoorspelbare en agressieve hondenrassen ter wereld. Dit is sterk beïnvloed door de geschiedenis van de hond en de veranderingen in de genenpoelen. De huidige standaard beschrijft de hond als veel kleiner dan het origineel en ook als rustiger. Helaas heeft de groeiende interesse in het ras ook geleid tot een toename van het aantal pseudo-fokkers van de Mallorca-hond, wat een negatieve invloed heeft op de overeenstemming van de steeds nieuwe nestjes met de standaard die door de FCI is vastgesteld.

De mallorquinse hond was onder vele namen bekend, zoals mallorquinse bulldog, stierhond, vang- en houdhond, perro de presa mallorquin, mallorquinse bulldog. In sommige kringen worden deze benamingen nog steeds gebruikt.

Geschiedenis van de hondenras Ca de bou

De Mallorca-hond is, net als andere molossers, een afstammeling van de Tibetaanse hond. De Ca de bou werd door koning Jacques I, de veroveraar, naar Mallorca gebracht, die het eiland rond 1229 met zijn troepen bezette. In Spanje hielpen honden van dit type al in de 12e eeuw de mensen bij het hoeden van dieren - vooral vee. De grote, robuuste honden vervulden deze taak met bravoure en waren dankzij hun kracht ook in staat om de kuddes effectief te beschermen tegen roofdieren. Het Spaanse volk erkende de vaardigheden en de vreesloosheid van deze honden, en vanaf het midden van de 13e eeuw werd de Ca de bou gebruikt voor hondengevechten en voor demonstraties en stiergevechten.

Oorspronkelijk was de genetische pool van de mallorquinse honden zeer smal, de honden werden zeer gelijkmatig gepaard. Dit veranderde met de Britten, die in de 17e eeuw Mallorca en andere Spaanse eilanden veroverden. Ze brachten hun eigen inheemse honden mee naar de eilanden. De mallorquinse honden begonnen onderling te kruisen, maar werden ook gekruist met Engelse vechthonden, waakhonden en Engelse mastiffs. Dit had een grote invloed op het uiterlijk van de honden. De veranderingen leidden ertoe dat de grootte van de mallorquinse hond bijna verdubbelde, maar ook tot een verzwakking van zijn karakter.

De mallorquinse hond werd in 1965 door de FCI erkend en ingeschreven in groep II Pinschers, Schnauzers, Molossers, Zwitserse Sennenhonden en in sectie 2 Molossers. In Polen staat het ras op de lijst van als agressief beschouwde rassen, en het bezit van een Mallorca-hond is vergunningplichtig.

Mallorca hond - Gewicht, grootte, patroon

Hij is een van de rassen die zijn uiterlijk in de loop der eeuwen sterk heeft veranderd. Momenteel is de Mallorca-hond een molosser, een hond die tot de grote rassen behoort. De hoogte van de hond wordt aangegeven met 55 - 58 cm, die van de teef met 52 - 54 cm. Het lichaamsgewicht van een volwassen reu bedraagt ongeveer 35 kg, dat van een teef 30 - 32 kg. Vergelijkt men deze maten met die van de oorspronkelijke hond, dan blijkt er een duidelijke vermindering te zijn. De oorspronkelijke Mallorca-hond woog tot 70 kg en had een hoogte tot 70 cm. Desondanks is de hond nog steeds massief en krachtig. Het lichaam is zeer gespierd. De rug is licht gebogen en de achterhand is hoog geplaatst. De staart van de hond is van gemiddelde lengte en laag aangezet. Het hoofd van de mallorquinse bulldog is breed en groot, maar proportioneel ten opzichte van de gehele figuur. De mallorquinse bulldog heeft geen huidoverschot op het hoofd. De oren zijn hoog aangezet en klein - eenmaal geknipt. De hals is zeer dik.

Vachtkleur van de Mallorca-hond

De toegestane kleur van de mallorquinse hond is effen - goud, geel, reebruin, zwart of gestroomd. De snuit moet een donkere masker hebben.

Mallorca hond - Karakter

De mallorquinse hond behoort tot de molossers - honden die zich kenmerken door een hoge prikkelbaarheiddrempel en een bijna flegmatisch karakter. In dit opzicht onderscheidt de mallorquinse hond zich iets van zijn soortgenoten. Men kan veel over dit ras zeggen, maar zeker niet dat het uitdrukkingsloos en onderdanig is. De mallorquinse hond behoort tot de vastberaden en zelfverzekerde rassen en is uiterst moedig - tenslotte heeft hij in het verleden tegen roofdieren gevochten die veel groter waren dan hij. Desondanks is het ras uitstekend geschikt voor het bewaken van eigendommen, zelfs van grote. Hij is vreesloos, en als het blote verschijnen van de hond een potentiële inbreker niet afschrikt, dan zullen het luide blaffen, het knappen van de kaken en het blaffen dat zeker doen.

Honden van dit ras hebben een evenwichtige eigenaar nodig, die in staat is om voldoende tijd te besteden aan de training en de regelmatige training van hun hond. De eigenaar mag geen angst hebben voor de Mallorca-hond, omdat de hond angst of onzekerheid onmiddellijk aanvoelt en dit omzet in het behoud van zijn middelen. Met een verantwoordelijke en zelfverzekerde verzorger kan de Mallorca-hond een gesocialiseerde en rustige hond in een vertrouwde omgeving zijn. Hij is echter geen hond die wordt aanbevolen voor gezinnen met kinderen. De Mallorca-hond bindt zich sterk aan zijn familie en verdedigt deze met alle kracht.

Wat is de reputatie van de hond van Mallorca?

De Mallorca-hond staat niet zonder reden op de lijst van als agressief beschouwde rassen. Hij is een hond die vreesloos is en zelfverzekerd handelt. Hoewel hij een hoge prikkelbaarheiddrempel heeft, valt de mallorquinse bulldog bij bedreiging of overtreding resoluut aan en schrikt voor niets terug. De mallorquinse hond heeft de reputatie onvoorspelbaar te zijn. Het is belangrijk te onthouden dat de FCI-standaard het ras als rustig definieert, maar het aantal kennels dat de foklijnen verkeerd leidt, evenals de grote genetische pool van pseudo-fokkerijen, heeft geleid tot een vermenging van de eigenschappen van deze honden. Ze zijn zeker geen honden die worden aanbevolen voor huishoudens met kinderen, voor appartementen in een meergezinswoning, als eerste honden of als honden voor onervaren mensen. De Mallorca-hond kan gevaarlijk zijn als hij uit een slechte kennel komt of in de handen van mensen terechtkomt die niet bekend zijn met hondenfokkerij.

Mallorca hond - Puppykosten

De prijs voor een puppy op Mallorca ligt tussen de 1.200 en 1.800 euro. Deze prijs geldt voor een puppy uit een serieuze kennel met stamboom. Voor een puppy uit een gerenommeerde fokkerij, die op hondenshows topplaatsen behaalt, kunnen zelfs nog hogere prijzen worden gevraagd.

Controleer zorgvuldig de fokkerij, het lidmaatschap van de Kennel Club en de huisvestingsomstandigheden van de honden voordat u besluit een Mallorca-hond aan te schaffen. Vergeet niet dat een puppy pas op 12 weken leeftijd van zijn moeder kan worden gehaald. De fokker moet veel waarde hechten aan een goede socialisatie van hond en puppy om het risico op gedragsstoornissen van de mallorquinse bulldog te minimaliseren.

Tot ongeveer 2010 was deze hond in Duitsland praktisch niet aanwezig. Vanwege de latere mode voor vechthonden en de mallorquin werd hij een gewilde hond die in ons land werd geïmporteerd. Hij werd echter op de lijst van als agressief beschouwde hondenrassen geplaatst. Om deze reden moet u zich voor de aankoop van een hond ervan vergewissen dat u een vergunning heeft voor het houden van dit ras, en de aankoop van de hond bij de stad of gemeente registreren.

Mallorca hond - Foto's

Karolina Łuszczyk

Foto's: Canva.com