Hondenziekte is een gevaarlijke ziekte bij honden. Oorzaken, symptomen en behandeling
De hondenziekte is een zeer besmettelijke en gevaarlijke (vaak dodelijke) ziekte bij honden, veroorzaakt door het CDV (Canine Distemper Virus), dat tot de familie van de paramyxovirussen behoort. Een sleutelrol in de strijd tegen de hondenziekte speelt de juiste preventie.
De hondenziekte komt veel voor bij honden, marters en wasberen. Dieren kunnen zich tussen de verschillende soorten infecteren, zodat honden die buiten de stad leven, bijzonder kwetsbaar zijn voor ziekteverwekkers. Puppy’s ouder dan 6 weken - nog niet gevaccineerd, maar al zonder de door de moeder verkregen antistoffen - zijn het vaakst ziek. Echter, de hondenziekte kan een viervoeter van elke leeftijd treffen, ongeacht ras en geslacht. Mensen zijn immuun voor het virus en kunnen zich niet via hun huisdier infecteren.
Wat is hondenziekte?
Het hondenziektevirus wordt meestal direct, als druppelinfectie, overgedragen (ook een genezen hond kan nog ongeveer 13 maanden lang besmettelijk zijn). Men kan de hondenziekte ook via voedsel en, bij drachtige teven, via de placenta oplopen. Aangezien CDV resistent is tegen omgevingsinvloeden, kan het zelfs enkele dagen buiten het lichaam van de drager overleven, door indirecte overdracht via voorwerpen (bijvoorbeeld op schoenen).
Wanneer het hondenziektevirus het lichaam van het dier binnendringt, vermenigvuldigt het zich snel, valt eerst de lymfatische organen aan en verzwakt het immuunsysteem sterk. Na verloop van tijd bereikt CDV andere organen - spijsverteringsstelsel, luchtwegen, urinewegen en zenuwen. Daarom zijn de symptomen van hondenziekte zeer divers.
De symptomen van hondenziekte en hun vormen
De hondenziekte begint meestal met een plotselinge temperatuurstijging (tot 41°C). Kenmerkend is dat in de beginfase van de ziekte de koorts enkele dagen verdwijnt en daarna weer stijgt. De ontwikkeling van andere symptomen hangt af van de vorm van de ziekte, dat wil zeggen welke organen het meest lijden onder de virale infectie.
Er worden de volgende soorten hondenziekte onderscheiden:
- Met ontstekingsverschijnselen, met hoge koorts, diarree, neus- en bindvliesafscheiding, apathie van het dier - komt voor in de eerste fase van de ziekte;
- Met ademhalingsziekten (pulmonair), met een rijke neusafscheiding (serieus, purulent of bloederig), hoesten, kortademigheid - kan leiden tot bronchitis of longontsteking en zelfs tot circulatoire collaps;
- Met gastro-intestinale symptomen, geassocieerd met gastro-enteritis, vergezeld van braken, diarree - leidt tot ernstige uitdroging en uitputting;
- Met zenuwachtige symptomen, met symptomen zoals verlamming, nystagmus, spiertrillingen, zenuwachtige tics, incontinentie van urine en ontlasting, bewegingsonbekwaamheid, dementie, epilepsie - de neurologische schade is permanent en niet behandelbaar;
- Met symptomen van oogziekten met conjunctivitis met sterke purulente afscheiding, tranenvloed, fotofobie, iris- of oogzenuwontsteking - kan leiden tot ulcera en perforatie van het hoornvlies tot blindheid;
- Met huidverschijnselen, die zich uiten door purulente blaasjes (die na het drogen korstjes worden) op de huid van de buik, de binnenkant van de dijen, de lippen, rond de ogen, de oorschelpen en de neusgaten - kan bijvoorbeeld leiden tot een ontsteking van de gehoorgang.
Zeldzame vormen van hondenziekte zijn:
- Encefalitis bij oudere honden (een vorm van zenuwachtige hondenziekte, die door het virus wordt veroorzaakt, overleefde in het centrale zenuwstelsel na de ziekte van jaren geleden), die bewegingsstoornissen, dementie, blindheid veroorzaakt;
- Ziekte van de harde poten, die zich uit door verdikking, uitdroging en scheuren in de voetzolen en het neussgebied.
In de loop van de ziekte kan een vorm van hondenziekte in een andere overgaan. Ze komen vaak gelijktijdig voor. De uitzondering is de zenuwachtige hondenziekte, die altijd apart verloopt.
Behandeling en preventie van hondenziekte
De behandeling van hondenziekte is moeilijk, de sterftecijfers van de geïnfecteerde dieren bedraagt tot 80%. Er zijn geen gerichte preparaten tegen deze ziekte of een speciaal behandelingsschema. De therapie is voornamelijk gericht op het verlichten van de symptomen van de ziekte en het versterken van het immuunsysteem van de hond. Afhankelijk van de vorm van hondenziekte kunnen antibiotica, vitaminepreparaten, glucose-druppels, spoelingen, anti-emetica, oogdruppels, krampstillende preparaten worden gebruikt. De behandeling moet onder controle van een dierenarts plaatsvinden.
De effectiefste vorm van bestrijding van de ziekte is preventie door regelmatige vaccinaties van uw hond. Dierenartsen bieden doorgaans een multicomponentenvaccin aan dat de viervoeter ook tegen andere ziekten (bijvoorbeeld parvovirus) beschermt. De eerste dosis wordt toegediend aan puppy’s van 6-7 weken oud. De vaccinatie wordt vervolgens twee keer herhaald met een interval van 3-4 weken. Daarna moet de hond elk jaar worden gevaccineerd.
