Hondenvoedingallergie - hoe wordt deze gediagnosticeerd en behandeld
Jaar na jaar wordt het probleem van voedselallergieën bij honden steeds acuter. Het is een probleem zowel voor de honden zelf als voor hun eigenaren. Hoe zorgen we ervoor dat de reden voor het krabben van onze hond een allergie is, en hoe gaan we hiermee om?
Hoe kan ik weten of mijn hond allergisch is?
Allereerst moeten de eerste symptomen zoals onrust bij dieren of krabben niet worden onderschat. Als je meteen naar de dierenarts gaat, zal het gemakkelijker zijn om een diagnose te stellen en extra huidinfecties te voorkomen. Soms zijn de enige symptomen terugkerende oorinfecties, die bijzonder vatbaar zijn voor ontstekingen als gevolg van een voedselallergie. We merken dit meestal door krabben aan het hoofd, flapperen met de oren, de slechte geur uit de gehoorgangen en een hoop was. De huid van het dier is rood, na verloop van tijd bedekt met korstjes en wonden. De vacht wordt dunner, kale huidgebieden verschijnen, het ergste is vaak het gebied rond de mond. De hond liket intensief, wrijft zich tegen voorwerpen en wordt vaak passief. Soms treden de symptomen alleen vanuit het maagdarmkanaal op in de vorm van braken en diarree en verhoogde gasproductie. In tegenstelling tot de meeste omgevingsallergieën treden de problemen niet seizoensgebonden op.
Een voedselallergie kan bij elke hond optreden, ongeacht leeftijd of geslacht. Er zijn echter rassen die bijzonder vatbaar zijn voor deze aandoeningen, zoals Labrador Retriever, Duitse Herder, Boxer, West Highland White Terrier, Spaniel, Schnauzer of Argentijnse honden.
Wat is een voedselallergie?
Bij een voedselallergie is er sprake van een overreactie van het immuunsysteem op voedselcomponenten, meestal zijn dit eiwitten die resistent zijn tegen verhitting en spijsverteringsenzymen en daarom in onveranderde staat in het lichaam worden opgenomen. De meest voorkomende allergenen voor honden zijn rundvlees en melk, gevolgd door eieren en gevogelte, maïs, rijst, konijn, soja en lam. Jarenlang hetzelfde voedsel serveren verhoogt het risico op een allergische reactie op ingrediënten, zodat de al beroemde kip, die de belangrijkste ingrediënt van commerciële voeding is, steeds vaker een probleem vormt.
Wat als de hond een allergie heeft?
Als bij onze hond een voedselallergie is gediagnosticeerd, moeten de allergenen die de aandoening veroorzaken uit het dieet worden uitgesloten. Maar hoe weet je wat de allergie veroorzaakt? Een vrij populaire eliminatiedieet kan worden gebruikt om potentiële allergenen uit het dieet van ons huisdier uit te sluiten. Dit vereist een hoog niveau van consistentie van de eigenaar, omdat het strikt moet worden nageleefd. Als de toestand van uw hond verbetert door zo'n dieet, is het raadzaam om een provocatietest van het potentiële allergeen uit te proberen om ervoor te zorgen dat het een allergische reactie veroorzaakt. De allergiediagnostiek kan ook worden uitgebreid met bloedafname-onderzoeken en huidbiopten ter bevestiging van het allergische proces. Het is mogelijk om allergologische tests uit te voeren die ons laten zien wat onze hond kan eten en wat hij niet zou moeten eten. Soms zijn er zoveel allergenen dat het nodig is om een speciaal voor uw hond samengestelde voeding in te voeren.
Veel eigenaren besluiten het allergeen door middel van proefondervindelijk uitsluiten door gebruik te maken van kant-en-klare hypoallergene voeding. Dit zijn commercieel verkrijgbare voedingsmiddelen die statistisch gezien de minste allergische reacties veroorzaken. Het is echter belangrijk om te bedenken dat ze ook ons huisdier allergisch kunnen maken. Veiliger is het om te kiezen voor voedingsmiddelen die gehydrolyseerde, dat wil zeggen in kleinere fragmenten gesplitste eiwitten bevatten, zodat ze geen allergische reactie veroorzaken. Bij de aankoop is het echter belangrijk om ervoor te zorgen dat dit soort eiwit niet alleen een toevoeging is, maar een voedingsbasis vormt. Helaas is dergelijk voedsel voor onze honden meestal niet erg smakelijk.
Ongeacht welk dieet we kiezen, moeten we eraan denken om het niet van de ene op de andere dag in te voeren, maar geleidelijk, omdat dit ons huisdier beschermt tegen spijsverteringsstoornissen. Elk dieet vereist ook een consequente toepassing, aangezien de kleinste afwijking kan leiden tot het opnieuw optreden van allergische veranderingen.
Helaas is er geen effectieve methode om voedselallergieën te bestrijden, alles wat we kunnen doen is de elementen die schadelijk zijn voor de gezondheid van ons huisdier uit het dieet te elimineren om hem het best mogelijke levenscomfort te bieden. Ook al kan dit veel geduld en financiële ondersteuning van ons vereisen.
De teksten op de blog zijn geen medische adviezen en vervangen niet het bezoek aan de dierenarts.
