Hoe herkent u de blaasontsteking van uw kat? Hoe kan men deze behandelen en hoe kan men deze voorkomen?
Katten hebben een blaasontsteking, wat een zeer veelvoorkomende aandoening is. Een genetische aanleg kan bijdragen, maar de meest voorkomende oorzaak is een te lage waterinname (of zelfs uitdroging), voeding met droogvoer en te weinig beweging. Katten hebben van nature een gevoelige urinewegen, maar het is de levensstijl die bijdraagt aan terugkerende ontstekingen.
Vroeg gediagnosticeerde blaasproblemen bij katten worden goed behandeld. In sommige gevallen kunnen ze zelfs spontaan verdwijnen, maar ze hebben de neiging om terug te keren. Het is daarom zeer belangrijk om de ontwikkeling van dergelijke ziekten te voorkomen. De verontrustende symptomen mogen echter nooit worden onderschat, omdat de ziekte het huisdier ernstig leed kan bezorgen en een chronische ontsteking ernstige gevolgen kan hebben.
Oorzaken van blaasontsteking bij katten
Katten kunnen om verschillende redenen een blaasontsteking hebben - van bacteriële, virale, immunologische nierziekten tot ernstige systeemziekten zoals diabetes of kanker. In de afgelopen jaren is het aantal gevallen van het urologisch syndroom bij katten (CVD) aanzienlijk toegenomen. De factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van de ziekte zijn een dieet dat gebaseerd is op droogvoer en te lage waterinname, gebrek aan beweging, overgewicht.
De meest voorkomende vorm is de idiopathische blaasontsteking bij katten, ook wel interstitiële ontsteking genoemd. Het woord "idiopathisch" betekent dat de oorzaak van de ziekte onbekend is en niet te wijten is aan pathologieën binnen het urinewegstelsel. Experts geloven dat een belangrijke factor bij de ontwikkeling van een idiopathische blaasinfectie een gespannen relatie met gezinsleden (inclusief andere dieren), verhuizing, verlangen naar een verzorger, gebrek aan fysieke en mentale stimulatie, beperkte woonruimte, verveling of gewoon een vieze kattenbak die fysiologische behoeften ontmoedigt, kan zijn. De stressgerelateerde zenuwactivatie in de blaas leidt tot schade aan het slijmvlies dat de binnenkant van het orgaan bekleedt, wat op zijn beurt een ontsteking veroorzaakt.
Symptomen van een blaasontsteking bij katten
Wat de oorzaak van een blaasontsteking bij katten ook is, de symptomen zijn altijd vergelijkbaar:
- de kat gaat veel vaker dan normaal naar de kattenbak, waar ze kleine hoeveelheden urine met grote moeite en duidelijke pijn (soms aangegeven door luid vocaliseren) afgeeft,
- bij de gevorderde vorm van de ziekte - de urine krijgt een donkerdere kleur, er zijn sporen van bloed zichtbaar,
- om pijn te verlichten, likt het dier vaak aan de urinebuis en de omgeving daarvan (dit kan zelfs leiden tot huidbeschadiging in deze gebieden), en het kan ook tot het likken van de haren op de buik komen (vooral in de onderste delen), wat leidt tot haarverlies
- het dier wordt apathisch, verliest de eetlust, verstopt zich,
- toename van nervositeit, de kat kan agressief zijn bij pijn, zelfs als men probeert de buik te aanraken
- als u meer katten heeft, kunnen er verschillen in contact binnen de groep zijn - de verwijdering van de zieke kat, aanvallen op de zieke kat of aanvallen van de zieke kat op andere leden van de groep
- de kat urineert buiten de kattenbak (omdat ze de bak met de pijn associeert).
De symptomen van een blaasontsteking verdwijnen soms spontaan binnen enkele dagen, maar mogen niet worden onderschat. Als een kat problemen heeft met plassen, vergiftigen de daarin aanwezige toxische verbindingen het lichaam, wat kan leiden tot een reeks complicaties. Bovendien kunnen ontstekingsveranderingen in de urinewegen wijzen op de ontwikkeling van een veel ernstigere aandoening. Daarom mag een blaasontsteking bij katten niet met huismiddeltjes worden behandeld. Bij de eerste symptomen van de ziekte moet het dier onmiddellijk naar de dierenarts.
Behandeling van blaasontsteking bij katten
De manier waarop de blaasontsteking van uw kat wordt behandeld, hangt af van de oorzaak van de aandoening. Om een diagnose te stellen, moet de arts de verzorger ondervragen, urine- en bloedonderzoeken uitvoeren en soms een echografie van de buikholte maken. Het wordt aanbevolen om een volledige urinetest met een kweek uit te voeren. De urine moet kort voor het bezoek aan de dierenarts worden verzameld, bij voorkeur direct na het urineren van de kat; ervaren dierenartsen kunnen de urine direct uit de blaas halen (dit is het meest betrouwbare onderzoek).
Als de kat in een acute toestand verkeert, zal de dierenarts eerst de urinebuis vrijmaken en een infuus toedienen om de kat te rehydrateren en de elektrolyten in balans te brengen.
De volgende stap bij de behandeling van een blaasontsteking bij katten is de uitvoering van een geschikte farmacotherapie, bijvoorbeeld als uw kat geïnfecteerd is, heeft ze mogelijk antibiotica nodig. Daarnaast krijgt ze meestal pijnstillers, ontstekingsremmers en spierverslappers.
Een belangrijk element in het behandelingsproces is de aanpassing van de voeding van uw kat. Het dier moet meer natvoer eten. De verzorger moet er ook voor zorgen dat het dier altijd toegang heeft tot vers water. Het is de moeite waard om fonteinen voor katten te kopen, omdat katten eerder water uit directe bronnen drinken.
NATTE KAT VOEDING
Preventie van idiopathische blaasontsteking
Aangezien een idiopathische blaasontsteking met stress is verbonden, kan de verzorger deze aandoening voorkomen. Daartoe moeten stressfactoren uit de omgeving van het dier worden geëlimineerd. Het is dus de moeite waard om te overwegen of de omgeving waarin de kat leeft, geschikt is voor haar behoeften. Om ervoor te zorgen dat een dier zich rustiger voelt, is het soms voldoende om het meer activiteit te geven of het type kattenbakvulling te veranderen of een andere kattenbak te kiezen. De stemming van het dier kan ook worden verbeterd door synthetische wangferomonen in verschillende preparaten, verkrijgbaar in de dierenwinkel. En vergeet niet dat er niets is dat ervoor zorgt dat een huiskat zich veiliger en gelukkiger voelt dan een sterke band met haar verzorger.
Opmerkingen
geen mening
