Een naar buiten gaande kat - welke ziekten kan ze krijgen?

Moet de kat naar buiten gaan?

Wat betreft dit onderwerp moet men beginnen met het feit dat een kat in de stad beter niet naar buiten kan gaan. Het aantal risico's waaraan een vrij rondlopende kat in de stad of het dorp wordt blootgesteld, staat niet in verhouding tot de vermeende voordelen. Enkele momenten van vrijheid kunnen tragisch eindigen. Bedreigingen zijn andere dieren, mensen, auto’s en ziekten die, eenmaal opgelopen, tot de dood kunnen leiden. Alleen omdat een kat steeds weer terugkomt, betekent nog niet dat ze de volgende keer weer terugkomt of gezond terugkomt. Als we kiezen voor een huiskat, is het daarom het beste om een liefdevol, warm, niet-uitputtend thuis te creëren dat ons het vertrouwen geeft dat ons geliefde huisdier nog jaren bij ons zal blijven.

Voor een kat die niet naar buiten gaat, zou een geweldige en veilige alternatieve optie zijn om haar op een goed beveiligd balkon of zelfs in een tuin te laten, waar we een volière kunnen opzetten. De kat zal zeker blij zijn met de toegang tot frisse lucht

Terugkomend op het onderwerp ziekten, weet waarschijnlijk iedereen dat katten gevaccineerd moeten worden. Vaccinaties zijn de beste manier om infectieziekten te voorkomen. De meeste katten worden gevaccineerd tegen basisziekten - in de praktijk alleen tegen de virussen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van kattenniezen en tegen panleukopenie (ook wel kattenziekte genoemd). Helaas worden sommige katten niet volgens het vaccinatieschema gevaccineerd, waardoor hun immuniteit tegen deze ziekten kan worden aangetast.

Niet iedereen herinnert zich andere infectieziekten die bij naar buiten gaande katten bijzonder vaak voorkomen, namelijk FIP, FIV en FeLV. Wat betekenen deze afkortingen?

FIP - Infectieuze Peritonitis bij katten

Helaas is dit momenteel een ongeneeslijke ziekte, en een behandeling kan alleen de ontwikkeling ervan vertragen. De huidige kennis wijst op een zekere genetische aanleg bij katten, waarbij de kans op besmetting met het virus groter is. De ziekte zelf wordt veroorzaakt door extreem populaire virussen. Wanneer het virus muteert of het immuunsysteem van de kat op enige manier is aangetast (hier worden ook genen genoemd), kunnen 5 tot 10% van de katten een infectieuze buikvliesontsteking ontwikkelen.

FIV bij een kat

Klinkt niet zonder reden als HIV. FIV is het equivalent bij de kat. Bij katten die met het virus zijn geïnfecteerd, is het immuunsysteem verzwakt en worden ze vatbaar voor verdere infecties. Zelfs onschuldige ziekten beginnen hun leven te bedreigen. Katten die met FIV zijn geïnfecteerd, vertonen mogelijk meerdere jaren lang geen symptomen van de ziekte, maar vroeg of laat zal het zich aandienen.

FIV klinkt als een vonnis, maar met de geïnfecteerde kat kan men echt verder leven, men moet gewoon rekening houden met het feit dat ze zieker wordt en haar levensverwachting tussen de 2 en 5 jaar ligt.

Het virus wordt via speeksel overgedragen, en de meest voorkomende infectieweg is de bijtwond. Als gevolg hiervan worden katten het vaakst geïnfecteerd omdat ze toevallig in territoriale gevechten terechtkomen, vooral als ze niet gecastreerd zijn. Het laagste infectierisico bestaat bij niet-buitengekomen katten.

Vaak wordt ook de vraag gesteld over FIV-geïnfecteerde katten en andere katten thuis. Onderzoek toont aan dat in een hiërarchie waarin er geen kattengevechten zijn, de FIV-infectie van andere katten bijna nul is, en men moet zich de vraag stellen of men het leven van een gezonde kat wil riskeren, want we zullen nooit zeker weten dat er geen situatie zal zijn die tot een infectie kan leiden.

Let op! In het geval van een FIV-diagnose moeten de seksuele contacten van de zieke kat worden voorkomen

Dit is misschien niet de belangrijkste overdrachtsweg van het virus (meestal wordt de ziekte door beten overgedragen), maar het is een potentiële bron. Een geïnfecteerde kitten kan het virus aan zijn nakomelingen doorgeven, hoewel dit geen regel is.

De symptomen van FIV zijn vrij ongebruikelijk. Aanvankelijk wordt een lymfadenopathie waargenomen, die vaak gepaard gaat met koorts. Aangezien het geen permanente toestand is, kan deze omstandigheid over het hoofd worden gezien. Een ander symptoom is een verslechterende gezondheidstoestand van de kat. Zodra het virus optreedt, wordt het leven van uw kat gekenmerkt door ziekteperiodes en relatieve gezondheid.

Er kunnen ook andere tekenen van immuunsuppressie aanwezig zijn:

• Verslechtering van de vachtkwaliteit,
• Ontstekingen van de bovenste en onderste luchtwegen,
• Appetitverlies,
• Gingivitis en parodontalen ziekten,
• Huid-, oog- en urineweginfecties,
• Diarree

Er kunnen ook verstoringen van hele systemen, inclusief het zenuwstelsel, aanwezig zijn.
Vaak zijn katten die met FIV zijn geïnfecteerd, vatbaarder voor een langzame gewichtsafname en voor een verhoogde ontwikkeling van kanker.

De diagnose van FIV is gebaseerd op bloedtesten voor het virus. Momenteel zijn in de meeste klinieken tests voor snelle detectie beschikbaar, waarbij het resultaat binnen 45 minuten wordt vastgesteld. Andere methoden vereisen het opsturen van bloed voor immunologische tests. De resultaten zijn meestal binnen enkele dagen beschikbaar. Helaas kan het voorkomen dat de ziekte zelf ondanks infectie niet bij de eerste keer wordt herkend. Uw dierenarts zal u daarom soms aanbieden om de test binnen enkele weken te herhalen als hij gegronde redenen heeft om te vermoeden dat uw kat ziek is.

Helaas is er nog steeds geen effectieve behandeling tegen FIV. Desondanks kan een kat die met dit virus is geïnfecteerd, een vrij normaal leven leiden, maar mag ze niet naar buiten. Een sterilisatie/castratie zal ook noodzakelijk zijn om het risico van virusoverdracht te minimaliseren. Net als bij mensen moeten katten een uitgebalanceerd dieet krijgen. Alle rauwe producten die bij FIV-katten tot voedselvergiftiging kunnen leiden, moeten worden vermeden.

Het wordt aanbevolen dat u elke 6 maanden een dierenarts bezoekt om de algehele toestand van uw kat te beoordelen, inclusief een bloed- en urinetest, het vastleggen van het gewicht en het controleren van het tandvlees, de tanden, de lymfeklieren en de huid. Maar ook als onze katten gezond zijn, moeten we regelmatig een preventief onderzoek laten uitvoeren.

De ondersteunende therapie voor FIV is nog niet duidelijk vastgesteld, maar er wordt onderzoek gedaan naar de mogelijkheid van nieuwe medicijnen.
Bij preventie gaat het erom de mogelijkheid van blootstelling aan het virus te voorkomen. In de praktijk betekent dit dat we ons huisdier van katten moeten houden die hem kunnen bijten. Bij huiskatten wordt het risico op ziekte verminderd als elke nieuwe kat grondig op FIV is getest. Helaas worden veel katten die met het virus zijn geïnfecteerd, vrij laat gediagnosticeerd. Dit verhoogt de mogelijkheid van virusoverdracht.

Het virus zelf is niet erg resistent tegen omgevingsinvloeden. Het sterft onder de meeste omstandigheden binnen enkele uren (speeksel op gras, bloedvlekken op stoepen, enz.)

Bij geïnfecteerde katten wordt FIV vaak vergezeld door FeLV. Om deze reden moeten hun kommen, beddengoed, kattenbakken en speelgoed worden gedesinfecteerd. Dit is vooral belangrijk wanneer u een andere kat in huis brengt. Elke nieuwe kat moet voorafgaand aan de komst tegen andere infectieziekten zijn gevaccineerd.

Risico voor mensen

Ondanks de vele overeenkomsten met HIV vormt het kattenvirus geen bedreiging voor mensen, omdat het strikt soortspecifiek is en alleen een bedreiging vormt voor katten.

FeLV - het kattenleukemievirus

Het is een van de meest voorkomende virussen bij katten, en geïnfecteerde katten maken ongeveer 3% van de populatie uit. Katten die met FeLV zijn geïnfecteerd, zijn een infectiebron voor andere katten en kunnen, net als FIV, niet lang buiten het lichaam van de kat overleven. Het virus wordt overgedragen via lichaamsvloeistoffen zoals speeksel, neusslijm, urine, ontlasting en moedermelk, zodat het het vaakst wordt overgedragen door direct contact en door bijten, maar ook door wederzijds vachtlikken. Veel minder vaak komt het voor in verband met het gebruik van dezelfde kommen, kattenbakken en speelgoed. Het virus kan ook van een geïnfecteerde moeder op haar jongen worden overgedragen. FeLV kan, net als FIV, niet lang buiten het lichaam van uw kat overleven.

Daarom zijn de meest kwetsbare groepen katten die andere katten en kittens van geïnfecteerde moeders zijn blootgesteld, die vanwege hun jonge leeftijd bijzonder vatbaar zijn voor infecties.

Klinische tekenen

Het FeLV-virus valt het lichaam van uw kat op verschillende manieren aan en is zeer vergelijkbaar met het FIV-virus. Het is de meest voorkomende oorzaak van kanker, veroorzaakt bloedcirculatiestoornissen en leidt tot een immunologische stoornis die uw kat blootstelt aan infecties.
De vroege stadia van de ziekte zijn asymptomatisch. Deze ziekte kan weken of zelfs jaren duren. Het duurt echter niet eeuwig, en wanneer het virus uiteindelijk uitbreekt, zal het leven van uw kat worden gekenmerkt door ziekteperiodes en relatieve gezondheid.

De meest voorkomende symptomen zijn:

• Appetitverlies,
• Gewichtsverlies,
• Verslechtering van de vachtkwaliteit,
• Verhoogde lymfeklieren,
• Voortdurende koorts,
• Bleke slijmvliezen (kunnen geelachtig zijn),
• Gingivitis en parodontitis,
• Huidinfecties,
• Ontsteking van de onderste urinewegen,
• Frequent diarree,
• Veranderingen in gedrag,
• Neurologische symptomen,
• Ontsteking in de ogen

Diagnose

Bij verdenking van FeLV wordt de eerste test meestal in een dierenkliniek uitgevoerd. Het resultaat is binnen 45 minuten beschikbaar en laat zien of uw kat met FIV is geïnfecteerd.
Bij geavanceerdere tests wordt een bloedmonster naar een laboratorium gestuurd, waar een test wordt uitgevoerd om virusproteïne in cellen van het immuunsysteem aan te tonen. Dit maakt het ook mogelijk om de fase van de infectie te bepalen en voorspellingen te doen.

Behandeling en preventie.

Hoewel wetenschappers behandelingen hebben beschreven die helpen de hoeveelheid virus in het bloed van geïnfecteerde katten te verminderen, kunnen ze ernstige bijwerkingen hebben of geen resultaten opleveren. Helaas is er geen bewezen en effectieve methode om het virus te bestrijden; de behandeling bestaat uit het versterken van de immuniteit door het toedienen van speciale medicijnen. In extreme gevallen wordt plasma of zelfs volbloed getransfundeerd.

De enige veilige manier om FeLV te voorkomen, is door contact tussen een gezonde en een geïnfecteerde kat te vermijden, de kat te steriliseren en te castreren. Een beetje vrijheid is de ellende niet waard die de kat moet doorstaan als ze ziek wordt of onder de wielen van een auto sterft. Vergeet niet dat elk nieuw kitten in huis vooraf op het leukemievirus moet worden getest om de gezondheid en het leven van uw andere katten niet in gevaar te brengen. Een zieke kat hoeft niet alleen te zijn en mag huisgenoten hebben, maar het is het beste als ze ook katten met FeLV zijn.
Als onderdeel van de prophylaxe is het ook de moeite waard om uw kat tegen FeLV te vaccineren. Deze vaccinatie kan door elke dierenarts worden toegediend. Het moet echter in overweging worden genomen dat deze vaccinatie geen 100% bescherming tegen het virus biedt en niet helpt als de infectie al heeft plaatsgevonden.

De gemiddelde levensverwachting na de diagnose ligt rond de 2,5 jaar en kan voor veel verzorgers als een vonnis lijken, maar het moet niet worden vergeten dat de meeste gediagnosticeerde katten nog enige tijd een normaal leven zullen leiden. De zorg zal iets problematischer zijn, want zo'n kitten vereist regelmatige dierenartsbezoeken, een uitgebalanceerd dieet en de behandeling van mogelijke bijkomende ziekten, maar het is een even liefdevolle viervoeter als elke andere.

De teksten op de blog zijn geen medische adviezen en vervangen niet het bezoek aan de dierenarts.

Adrianna Wawrzyniak