De Parkiet – hoe is hij en hoe verzorg je deze papegaai?

De parkiet is de populairste van de papegaaien die in de fokkerij voorkomen. Hij is niet duur, heeft een mooie verenkleed - zeer indrukwekkend, vol energie en is niet moeilijk te verzorgen. Voor lange tijd kan hij een geweldige metgezel worden voor elke vogelliefhebber - parkieten leven tot 13-14 jaar.

Het thuisland van deze papegaai is Australië. Ze werden daar in het begin van de 19e eeuw ontdekt. Al snel kwamen ze naar Europa, hoewel het het enige continent (naast Antarctica) is waar ze in het wild niet voorkomen. Tot op de dag van vandaag zijn ze een van de populairste siervogels. De parkiet kost slechts 5 - 10 euro en is gemakkelijk te fokken.

Hoe zien parkieten eruit?

De parkiet is een van de kleinste vertegenwoordigers van de papegaaienfamilie. Zijn naam dankt hij aan de kenmerkende patronen op zijn hoofd en vleugels. De lichaamslengte van de vogel bedraagt ongeveer 20 cm, waarvan de helft op de staart valt. Het dier weegt slechts 25-30 g. In de natuur is de parkiet groen. In de fokkerij zijn verschillende veren kleuren verkregen. De meest voorkomende kleur is blauw, hoewel regenboogkleurige of gele parkieten niet ongewoon zijn. Het geslacht van de vogel kan worden onderscheiden aan de hand van de kleur. Bij mannetjes is deze donkerblauw, bij vrouwtjes - blauw of beige. Parkieten hebben een sterke snavel en korte poten, die elk met vier vingers met scherpe klauwen zijn uitgerust.

Parkieten - Karakter

Kleine parkieten zijn zeer mooi en hebben een uiterst vriendelijk karakter. Deze dieren zijn sociaal - ze voelen zich prettig onder mensen, maar hebben ook de aanwezigheid van andere individuen van hun soort nodig. In de natuur leven ze in kuddes, daarom is het het beste om minstens een paar te kopen. Parkieten zijn intelligent, gemakkelijk te trainen en niet moeilijk te temmen.

Een parkiet heeft meestal een paar dagen nodig om zich veilig te voelen in zijn nieuwe omgeving. Om de stress van uw dier niet te verhogen, moet u het contact met hem tot een minimum beperken - kijk in het begin alleen voor het voeden en voor vers water in de kooi. Wanneer de vogel zich vrij gedraagt, kunt u beginnen met het benaderen van hem, bij voorkeur met snacks voor een parkiet in de hand. Op deze manier leert hij om op een hand te zitten.

Parkiet - Huisvesting en Kooi

Parkieten hebben een ruime kooi nodig (voor twee vogels is het minimum 60 x 35 x 40 cm), met een relatief fijn gaas. De afstand tussen de staven (bij voorkeur horizontaal - papegaaien klimmen graag) mag niet meer dan 1-1,2 cm zijn - anders kunnen de dieren ertussen vast komen te zitten. Vanwege de sociale aard van parkieten moet de kooi in een ruimte worden geplaatst waar de verzorger vaak verblijft (ver weg van verwarming en ramen, om de vogels niet bloot te stellen aan tocht of oververhitting).

In de kooi moeten zitstokken worden bevestigd, bij voorkeur van hout. Parkieten kunnen geen verveling verdragen, daarom moeten ze ook verschillende soorten speelgoed hebben - ladders, schommels, bellen en meer. Er moeten ook kommen voor voer en water in de kooi aanwezig zijn. In het belang van de veiligheid van de papegaaien en tegelijkertijd de mogelijkheid van een eenvoudige controle van hun uitwerpselen, is het het beste om de bodem met onbedrukt papier te bedekken.

Parkieten kunnen niet de hele tijd in de kooi blijven. Om hun welzijn en gezondheid te behouden, moeten ze minstens om de paar dagen een keer "uitvliegen". De ruimte moet zo worden beveiligd dat de papegaai zich niet verwondt - sluit de ramen en deuren naar een keuken.

Wat eten parkieten?

Parkieten eten bij voorkeur kant-en-klaar voer met uitgebalanceerde graanmengsels (met gierst, kanariezaad, haver). Het dieet moet worden aangevuld met groenten, fruit, groenvoer, kiemen en kleine hoeveelheden oliehoudende zaden. De papegaaien hebben kalk nodig, daarom moet er in de kooi een speciale kalksteen aanwezig zijn, die de dieren in staat stelt hun snavel in goede staat te houden.

Om parkieten aan te moedigen tot broeden, is het de moeite waard om hun voer regelmatig te verrijken met eierdooier, want de daarin aanwezige oestrogenen stimuleren het vrouwelijke lichaam tot het leggen van eieren. Om de vogels te laten beginnen met broeden, moet er ook een klein nestkastje in de kooi worden geplaatst.

Anna Dobroń
Milena Kostrubiec