Braken bij een kat - Oorzaken, symptomen, voeding
Katten zijn wezens die van netheid houden. Ze besteden een groot deel van de dag aan het likken van hun vacht. De haren blijven echter vastzitten aan het ruwe, haakvormige oppervlak van de tong en worden vervolgens ingeslikt. De ophoping van haren in het spijsverteringskanaal kan onder andere leiden tot braken.
Bij kortharige katten is het uitscheiden van ingeslikt haar geen probleem, maar soms verzamelen zich te veel haren in de kanaal. De ophoping van haarballen in de maag van een kat leidt vaak tot braken, peristaltiekstoornissen, de vorming van ontlastingstenen of darmobstructie. In het ergste geval verstoppen ingeslikte haren het spijsverteringskanaal, wat het leven van je kat in gevaar brengt.
Braken bij een kat: Oorzaken en symptomen
Allereerst is het zinvol om een onderscheid te maken tussen braken en het zogenaamde "weggooien". Bij braken beweegt de maaginhoud zich meestal terug (er vindt ook een romp- en buikcompressie plaats). In het geval van weggooien wordt het voedsel uit hogere delen van het kanaal dan de maag uitgestoten.
Braken bij een kat kan om de volgende redenen optreden:
- overmatige hoeveelheid haar in het spijsverteringskanaal;
- vreemde voorwerpen in de maag;
- parasieten
- bacteriële en virale maag-darmziekten;
- secundaire symptomen door andere ziekten;
- nierfalen;
- schade aan organen (alvleesklier, lever, galblaasontsteking);
- darmobstructie.
Zoals je kunt zien, zijn er veel oorzaken voor het braken van een dier. Het is echter belangrijk om te bedenken dat ze niet met primaire maag-darmziekten in verband hoeven te worden gebracht. Als je kat na het eten braakt, kan alleen de braakinhoud veel onthullen over de oorzaak van de ziekte. Onverteerd voedsel duidt soms op defecten van de slokdarm of problemen in het bovenste deel van het spijsverteringskanaal. Verteerd voedsel geeft aan dat het voedsel in de maag gaat, maar dat het dieet niet goed is. Dit kan te wijten zijn aan een plotselinge verandering van voer. Het nieuwe voer irriteert de maagwand en veroorzaakt sterke krampen die tot braken leiden.
Frequent braken bij de kat
Frequent braken bij een kat is meestal een teken van de overmatige hoeveelheid haar in het maag-darmkanaal. Als een dier problemen heeft om opgehoopt haar uit te scheiden, kunnen de volgende symptomen optreden:
- droge hoest,
- gewichtsverlies, apathie,
- obstipatie,
- braken,
- frequent braken, dat meestal optreedt na het drinken van water en eten.
Geproduceerde haarballen, bezoars genoemd, vormen zich bij het verzorgen van de vacht in de maag van de kat. Wanneer het dier met een ruwe tong het haar liket, worden de haren aan kleine haken vastgehaakt en vervolgens ingeslikt, omdat het dier niet in staat is om ze uit te spugen. De haren blijven dan langer in de maag. Bij gezonde, kortharige katten doorlopen de haren normaal gesproken het spijsverteringskanaal en worden met de ontlasting uitgescheiden. Om de overtollige ballen kwijt te raken, wekt de kat echter instinctief een braakreflex op. Als er te veel haar verzameld wordt, kan het dier de overtollige ballen niet zoals gebruikelijk uitscheiden. Het slijmvlies wordt geïrriteerd, wat kan leiden tot ontstekingen, rhinitis en darmobstructie. In het ergste geval kunnen bezoars (haarballen) het spijsverteringskanaal van de kat verstoppen en daarmee het leven van de kat in gevaar brengen.
Wat te doen als de kat braakt?
Als het nieuwe voer je kat tot braken brengt, ga dan terug naar het vorige voer en begin het oude met het nieuwe voer te mengen om het aandeel van het nieuwe voer te verhogen. Braakreflexen kunnen ook worden veroorzaakt door te lange pauzes tussen de maaltijden en te gretig eten - in dit geval moet hun frequentie worden verhoogd. Vaak is een braken kat het gevaar van uitdroging en moet daarom water krijgen om te drinken. Het dier is ook bedreigd door een elektrolytstoornis, die gevaarlijk is voor zijn gezondheid en leven. Wacht niet tot het braken vanzelf stopt, en geef je kat geen medicijnen zonder eerst een specialist te raadplegen. De dierenarts vult snel de noodzakelijke stoffen aan na het onderzoek. Je arts kan de kat ook anti-emetica voorschrijven.
Het is de moeite waard om op het welzijn van je huisdier te letten om gevaarlijke situaties voor zijn gezondheid te vermijden. Het is belangrijk om je kat naar de dierenarts te brengen als de alarmerende symptomen optreden.
