Bindweefselontsteking bij honden - Oorzaken, symptomen, behandeling

De bindweefselontsteking van de hond beïnvloedt het dagelijks leven en de levenskwaliteit van het dier aanzienlijk. De ziekte gaat gepaard met oftalmologische en systemische symptomen. Het optreden ervan vereist een bezoek aan de dierenarts en professionele zorg voor de hond. Het reinigen van de ogen is zeer belangrijk.

Bindweefselontsteking bij honden is een vrij veel voorkomende aandoening. Onbehandeld kan het leiden tot ernstige gevolgen in de vorm van gedeeltelijk of zelfs volledig verlies van het gezichtsvermogen. De etiologie van de ziekte kan verschillend zijn. Ooghygiëne bij huisdieren speelt een belangrijke rol bij de behandeling en preventie.

Bindweefselontsteking bij honden - Symptomen

Bindweefselontsteking bij honden kan zich in één of beide ogen ontwikkelen. Het belangrijkste symptoom is tranenvloed, wat ertoe leidt dat de haren rond het oog constant nat zijn. Onder het ooglid vormt zich een ontstekingsexsudaat. Het gevolg hiervan is de ophoping van zogenaamde "slaapoogjes" - zo probeert het oog zichzelf te reinigen. Deze vertroebelingen kunnen gepaard gaan met een purulente of sereuze afscheiding. Een bindweefselontsteking bij honden uit zich daarnaast door verstopping, roodheid of zwelling van het bindvlies, scheelzien, wrijven van de ogen met de poot of wrijven aan voorwerpen. In ernstige gevallen kan de ziekte leiden tot een ingezonken oogbol, spastische ooglidkrampen, een uitpuilend derde ooglid of het optreden van papels op de achterste oppervlakte van het ooglid. Naast de oogproblemen kan het dier ook lijden aan systemische symptomen zoals zwakte, lusteloosheid en verhoogde temperatuur.

Oorzaken van bindweefselontsteking bij honden

Oogontstekingen bij honden zijn een oftalmologisch probleem met verschillende etiologieën. Ze kunnen worden veroorzaakt door virussen, met name door het hondenziektevirus, het herpesvirus type 1 en het adenovirus type 2. De ziekte kan ook allergisch van aard zijn en optreden als gevolg van een overgevoeligheid van het immuunsysteem. De aandoening kan ontstaan door contact van het huisdier met allergenen waarvoor het allergisch is. Bij de hond kan een bindweefselontsteking ook ontstaan door een vreemd voorwerp in het oog. Dit kan een extern (bijv. een stuk van een voorwerp of stof) of intern vreemd voorwerp zijn. In het laatste geval is er sprake van irritatie van het oogslijmvlies door abnormaal groeiende wimpers of een gevouwen ooglid. Mechanische schade is dan verantwoordelijk voor de bindweefselontsteking van de hond. Een bacterieel substraat als primaire oorzaak is zeldzaam. Meestal ontwikkelen de micro-organismen zich na een voorafgaand trauma of een virale infectie. Het vaakst worden influenzabacteriën, streptokokken en stafylokokken aangetroffen. Oogontstekingen bij honden kunnen ook chemische oorsprong hebben en zich ontwikkelen als gevolg van rook, chemicaliën, zalven of crèmes die niet op het ooggebied mogen worden aangebracht. Een door parasieten veroorzaakte aandoening is zeldzaam.

Bindweefselontsteking bij honden - Predispositie

Een verhoogd risico op bindweefselontsteking bestaat bij honden van brachycefale rassen met een afgeplatte snuit en vlak liggende ogen, die zich door hun kromming niet effectief tegen externe invloeden kunnen beschermen. Een andere groep met een neiging tot bindweefselontstekingen zijn honden met lang haar, dat het oog mechanisch kan irriteren. Dieren die in groepen leven, zijn ook vatbaarder voor deze ziekte, omdat de ziekteverwekkers zich gemakkelijker tussen hen verspreiden. De rassen die het vaakst aan bindweefselontsteking lijden, zijn Shih Tzu, Pekinees, Yorkshire Terrier, Poedel, Cockerspaniel, Franse Bulldog, Boxer en Engelse Bulldog.

Behandeling van oogontstekingen bij honden

De behandeling van een bindweefselontsteking bij een hond moet door een dierenarts worden uitgevoerd, aangezien deze afhankelijk van de uitlokkende factor gemakkelijk kan variëren. Een bacteriële aandoening vereist bijvoorbeeld antibiotica, meestal in de vorm van zalven, oogdruppels of een algemene maatregel. Bij een allergie is het daarentegen raadzaam om de sensibiliserende stof te vermijden en soms een farmacotherapie uit te voeren, en in het geval van een mechanisch trauma moet de irriterende stof worden verwijderd. Ongeacht de etiologie van de aandoening moeten de huisdiereigenaren eraan denken de ogen van hun dieren regelmatig te reinigen. Hiervoor kunnen kant-en-klare preparaten in de vorm van doordrenkte doekjes worden gebruikt of de ogen met zoutoplossing of gekookt water worden gewassen en voorzichtig met een steriel gaasje worden afgedroogd. Kamille mag in geen geval worden gebruikt.





Laura Buganska