Berner Sennenhund - De belangrijkste informatie over het ras
De Berner Sennenhond behoort tot een groot ras. Hij houdt van genegenheid en aaien. Hij heeft een zwakke jachtinstinct. Hij is niet geschikt voor appartementen of het verblijf in een kennel. Hij moet vrij in de tuin kunnen bewegen. Hij kan goed overweg met andere honden.
De Berner Sennenhond kwam in de jaren 70 uit Tsjechië naar Polen. Het eerste nest van deze honden werd in 1981 in ons land geboren.
Berner Sennenhond - Geschiedenis van het ras
In de classificatie werd de Berner Sennenhond ingedeeld in groep II en sectie III. Hij komt uit de omgeving van de Zwitserse stad Bern. Men denkt dat hij afstamt van Tibetaanse honden die met de Romeinse legers kwamen. Berner honden werden gebruikt als trek- en waakhonden en als herdershonden. Tegenwoordig worden ze voornamelijk als gezelschapshonden gebruikt, hoewel ze ook als bergreddingshonden fungeren.
Berner Sennenhond - Uiterlijk
De Berner Sennenhond is een van de grotere rassen. Volwassen teven bereiken een hoogte van 58-66 cm en een gewicht van 40-45 kg, terwijl de reuen 64-70 cm groot zijn en 50-60 kg wegen. Berner Sennenhonden hebben een krachtige, goed gevormde, proportionele en harmonieuze lichaamsbouw. Deze viervoeters hebben een driekleurige vacht, bestaande uit een ravenzwart basiskleed, witte aftekeningen op hoofd, wangen, borst, poten en staart, en bruinrode aftekeningen boven de ogen, op de ledematen, de wangen en de borst. Hun vacht is lang, glad, golvend en glanzend, hun ogen zijn donkerbruin.
Berner Sennenhond - Gedrag en karakter
De Berner Sennenhond is waakzaam, oplettend, vrolijk en sociaal. In zijn jonge jaren kan hij onstuimig zijn, maar na verloop van tijd wordt hij steeds rustiger en evenwichtiger. Hij bindt zich sterk aan zijn eigenaar, terwijl hij afstand houdt van vreemden. Hij is zeer liefdevol, begripvol en geduldig, waardoor hij geschikt is voor gezinnen met kinderen, maar kleine kinderen mogen vanwege zijn grootte niet alleen met hem worden gelaten. Hij valt op door zijn uitzonderlijke intelligentie.
Hij heeft veel beweging nodig, maar is geen topsporter. Het beste is dat hij tijdens wandelingen een harnas en een lijn voor grote en zware honden draagt. Aangezien Berner Sennenhonden in het openbaar de neiging hebben om afval op te rapen, moet hij een muilkorf dragen. De beste keuze is een kunststof mandmuilkorf met dubbele bodem. De versterkte constructie maakt het onmogelijk om iets door de openingen te trekken.
Berner Sennenhond - Gezondheid, verzorging, voeding
De gemiddelde levensduur van de Berner Sennenhond bedraagt 8-10 jaar. Puppy’s worden soms geboren met een hazenlip of een schisis. Volwassen honden hebben echter te maken met aandoeningen zoals heup- en elleboogdysplasie, degeneratieve myelopathie, maagkanteling, progressieve netvliesatrofie, von Willebrand-ziekte, epilepsie, steroïde-afhankelijke meningeale arteritis, nierdysplasie, glomerulonefritis en ectropion. In 40% van de gevallen sterven Berner Sennenhonden aan kanker.
De Berner Sennenhond is gevoelig voor hoge temperaturen. In dit geval is het een goed idee om het hondenbed met een mat te bedekken die de lichaamstemperatuur reguleert bij warm weer.
Deze viervoeters moeten regelmatig geborsteld worden (twee keer per week). Een frequentere behandeling vindt plaats tijdens de vachtwisseling. De vacht heeft de neiging om te verharen. De volgende maatregelen helpen om het in goede staat te houden. Problemen met de vacht komen vooral voor in het gebied van de oren. Het is de moeite waard om het een beetje te trimmen.
Berner Sennenhonden hebben een grote eetlust, maar ze mogen niet overvoerd worden. Een voer voor grote rassen is goed geschikt. Als de eigenaar besluit om de maaltijden zelf te bereiden, moet hij eraan denken om ze aan te vullen met calcium-vitamine- en gewrichtsbeschermende preparaten. De maaltijden worden het beste in een verhoogde voerbak geserveerd.
Opmerkingen
geen mening
