De Appenzeller is een meestal driekleurige, middelgrote hond met een gespierd, vierkant lichaam. Vanwege hun anatomische aanleg, veelzijdigheid en gehoorzaamheid aan mensen worden ze ingezet in de reddingsdiensten en voor beveiliging.

Zwitserse Appenzeller hond

Dit gespierde hondenras is een van de zeldzaamste Zwitserse en herdershondenrassen. Het heeft zijn naam te danken aan een regio in Zwitserland, waar het werd gebruikt voor het hoeden van vee, het bewaken van boerderijen en zelfs voor het trekken van wagens. Tegenwoordig wordt het ras vanwege zijn intelligentie en vreesloosheid ingezet in de bergredding. Zijn wantrouwen tegenover vreemden en zijn neiging om te blaffen maken hem ook tot een dappere waakhond.

De Appenzeller staat vermeld in FCI-groep II - Pinschers, Schnauzers, Molossers en Zwitserse Sennenhonden.

Hoe ziet een Appenzeller eruit? Kenmerken van de hond

De Appenzellers hebben een dichte, glanzende vacht in zwart en bruin met witte, symmetrische vlekken, die vooral op de poten, snuit en borst zichtbaar zijn. Ze zijn gespierd gebouwd en hebben een zekere hoekigheid in hun lichaam. Reuen meten tussen de 50 en 55 cm schofthoogte, terwijl teven een schofthoogte van ongeveer 49 cm kunnen bereiken. Hun compacte, gespierde lichaamsbouw resulteert in een gewicht van 22 tot 25 kilogram bij volwassen dieren.

Een andere basis kleur dan zwart, de zogenaamde havanna, is toegestaan bij de Appenzeller.

Appenzeller - Karakter

Appenzellers zijn zeer energieke honden die zich onderscheiden door hun vriendelijkheid en vrolijke aard. Ze zijn zeer intelligent en hebben een stevige en respectvolle eigenaar nodig die hun energie kan temmen. Dit ras is waakzaam en verdedigt zijn territorium fel. Ze zijn zeer aanhankelijk naar hun gezinsleden. Hun energieke en aanhankelijke aard is ideaal voor het spelen met kinderen. Bijzondere aandacht moet echter worden besteed aan de vroege socialisatie van de Appenzeller, omdat zijn impulsiviteit kan leiden tot agressief gedrag tegenover vreemden en andere huisdieren.

Appenzeller - Gezondheid en verzorging

Over het algemeen is de Appenzeller een gezond ras. Het is echter belangrijk om het welzijn van het dier in de gaten te houden, veranderingen in gedrag niet te negeren en bij twijfels de dierenarts te raadplegen. De gemiddelde levensverwachting van een Appenzeller ligt tussen de 12 en 15 jaar, maar het is niet ongebruikelijk dat ze aanzienlijk ouder worden.

Appenzellers hebben geen speciale verzorging nodig, maar het is belangrijk om te onthouden:

• Wekelijks de vacht van uw huisdier borstelen met een harde rubberen borstel om losse haren te verwijderen.
• Regelmatig controleren op vuil of vreemde voorwerpen in de oren en indien nodig gebruik maken van speciale producten voor de hondenoorhygiëne.
• Controleer de vacht van de hond na elke wandeling, om teken te verwijderen, die zich door de korte haren van de Appenzeller gemakkelijk in de huid van de hond kunnen nestelen.

Als u de bovenstaande tips opvolgt, zal de dubbele vacht van de Appenzeller geen probleem zijn en zich niet op de oppervlakken in huis nestelen.

Eisen en activiteiten van de Appenzeller

Appenzellers zijn een herdershondenras en onderscheiden zich door hun onbegrensde energie. Ze zijn intelligent en hebben veel beweging nodig. Het is belangrijk om ze zo vroeg mogelijk op te voeden, zodat hun impulsieve gedrag niet leidt tot agressief gedrag tegenover vreemden. Als u een Appenzeller wilt adopteren, moet u er rekening mee houden dat het geen ras is dat zich prettig voelt in een stedelijke omgeving. Ze hebben veel ruimte nodig, bij voorkeur in grote gebieden. Vanwege hun binding aan hun territorium en hun eigenaren en hun sterke beschermingsinstinct is het onwaarschijnlijk dat Appenzellers weglopen, maar vanwege hun impulsieve gedrag moet u uw hond in de gaten houden.

Appenzeller - Voeding

Appenzellers verteren elk hoogwaardig hondenvoer goed, of het nu commercieel verkrijgbaar is of thuis onder toezicht van een voedingsdeskundige wordt bereid. Een uitgebalanceerd dieet moet zijn afgestemd op de leeftijd van de hond. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de calorie-inname, aangezien dit ras vatbaar kan zijn voor overgewicht. Bij training is het raadzaam om traktaties te gebruiken, maar houd er rekening mee dat de in grote hoeveelheden het risico op overgewicht kan verhogen. Vergeet niet dat vers en schoon water altijd beschikbaar moet zijn voor uw hond.

De Appenzeller herdershond en zijn training

Dit ras onderscheidt zich door zijn hoge intelligentie en snelle leervermogen. Vanwege hun aanleg houden ze ervan om tijd met hun eigenaar buiten door te brengen. Ze helpen graag mensen met huishoudelijke taken en zijn daarom uitstekend geschikt voor bewaking. Vroege socialisatie van de Appenzeller is belangrijk om zijn agressieve gedrag tegenover vreemden af te leren. Respect en vastberadenheid zijn belangrijk bij de opvoeding, maar houd er rekening mee dat dit ras niet goed reageert op harde behandeling. U moet een consequente houding aannemen bij de opvoeding en consistent zijn. Vergeet niet dat dit ras niet geschikt is voor hondenbeginners. Met het juiste en consistente werk met de Appenzeller zullen we ons huisdier tot een trouwe en liefdevolle metgezel maken.

Appenzeller en Entlebucher

De Appenzeller wordt vaak verward met een verwarrend vergelijkbare hond van een ander ras - de Entlebucher. Beide rassen zijn herdershonden met een driekleurige vacht, maar er zijn kleine verschillen tussen hen die de ervaren waarnemer onmiddellijk opvallen!
De Appenzeller is groter dan de Entlebucher en zijn lichaamsvorm is eerder vierkant dan rechthoekig. De staart van de Appenzeller is opgerold en wordt boven de romp gedragen, terwijl de staart van de Entlebucher recht of rudimentair is, of helemaal niet kan vormen.
Zoals eerder vermeld, kan de Appenzeller een basis kleur zoals havanna hebben, terwijl bij de Entlebucher alleen zwart is toegestaan. De totale conditie en het lichaam zijn sterker en robuuster dan bij de Entlebucher.

Wat de karakterverschillen betreft, zijn Appenzellers geestelijk sterkere, onafhankelijkere honden. Ze kunnen vaak ongehoorzaam zijn.

Beide rassen hebben evenveel beweging nodig, maar nooit te veel daarvan.

Lees meer over de Entlebucher hond.

Appenzeller - Prijs en fokkerij

Appenzeller honden zijn in Nederland zeer zeldzaam en weinig bekend. Dit is zeker te wijten aan de grote ruimte- en bewegingsbehoefte van het ras, en in Nederland worden honden voornamelijk in stedelijke gebieden gefokt. Om deze reden zijn er in Nederland slechts zeer weinig Appenzeller-fokkers, en het kan een behoorlijke uitdaging zijn om er een te vinden en te bezoeken - vooral als het van hoge kwaliteit is.

In het buitenland, vooral in het westen, is het zeker gemakkelijker om een Appenzeller-fokker te vinden. De prijs voor een Appenzeller-puppy ligt daar rond de 1.000 €. Daar komen de kosten voor de reis om de hond op te halen, de uitrusting van de hond en de dierenartsbezoek bij. In totaal kunnen de kosten voor een puppy tussen de 1.200 en 1.500 € liggen.

De maandelijkse kosten voor het houden van een Appenzeller zijn niet meer zo hoog en liggen gemiddeld rond de 60 euro.

Aleksandra Drzewińska