Akita - de belangrijkste informatie over het ras

De Akita is een hond met een sterk karakter. Hij is daarom niet geschikt als eerste hond. Hij vereist een ervaren en consequente verzorger. Desondanks kenmerkt hij zich door grote genegenheid en verbondenheid met het menselijke gezin. Hij heeft een gemiddelde behoefte aan beweging.

De Akita is een spitz met een harmonische lichaamsvorm en een stevig lichaam. Het ras wordt beschouwd als een van de rustigste. Jonge mensen brengen graag tijd door met spelen, maar naarmate ze ouder worden, is dit voor hen geen waardevolle bezigheid meer. Deze honden zijn niet te vertrouwen. Ze kunnen niet goed overweg met andere dieren. Vroegtijdige socialisatie is noodzakelijk, zodat de huisdieren elkaar tolereren.

Akita - Geschiedenis en oorsprong

De Akita is een hondenras dat zijn oorsprong in Japan heeft. Het is de grootste van de inheemse rassen daar. De naam komt van de prefectuur Akita, die in het noorden van het land ligt. Oorspronkelijk werden deze viervoeters gebruikt voor hondengevechten. Ze stonden bekend om hun koppigheid en eigenzinnigheid. Daarnaast werden ze gebruikt voor het trekken van lasten en voor de jacht op groot wild zoals herten, wilde zwijnen en zelfs zwarte beren. Tegenwoordig is hun gebruik sterk veranderd, aangezien ze worden ingezet als gezelschapshonden en als waak- en verdedigingshonden. Ze worden ook gebruikt door uniformed diensten. De Akita wordt door de International Kennel Federation ingedeeld in groep V - "Staan honden en honden van het oorspronkelijke type" en in sectie 5 - "Aziatische spitz en verwante rassen". Het ras heeft standaard nummer 255 gekregen. De eerste rasstandaard dateert uit 1938. Deze is inmiddels gewijzigd. In de kynologische literatuur wordt ook de naam Akita Inu gebruikt om het ras te beschrijven. De Akita wordt soms ten onrechte aangeduid als Japanse herder.

Het ras heeft een zeer lange geschiedenis. Men gelooft dat zijn voorouders rond 15.000 v.Chr. samen met de Ainu, een groep van kolonisten in Japan, verschenen. De late Nippon Inu wordt echter beschouwd als de directe prototype van het ras. De Akita genoot ooit een zeer hoge status in Japan. De honden vergezelden de samoerai. Ze worden zelfs in de Japanse mythologie genoemd. Helaas is het aantal rassen aanzienlijk afgenomen met het begin van de oorlogen. Met de oprichting van een beweging ter behoud van de culturele tradities van het kersenbloesemland werden pogingen ondernomen om het ras weer op te bouwen. Ook staatsubsidies voor de fokkerij van deze honden, die door het Japanse ministerie van Onderwijs werden opgelegd, droegen bij aan dit proces, waarbij het ras de status van cultureel erfgoed kreeg.

Bij het vertellen van de geschiedenis van de Akita kan men de beroemdste vertegenwoordiger van het ras niet vergeten. Het gaat om Hachikō. In de jaren 1920 vergezelde deze hond zijn eigenaar elke dag naar het station, waar hij op zijn terugkeer van het werk wachtte. Na de dood van zijn eigenaar wachtte de hond de volgende 10 jaar op hem, tot aan zijn eigen dood. Ter nagedachtenis aan zijn trouw werd er een monument opgericht bij het station Shibuya in Tokio. Bovendien heeft het verhaal een verfilming gekend. In 2009 werd de film Hachikō uitgebracht.

Akita - Uiterlijk

De Akita is een hond van aanzienlijke grootte. Volwassen honden bereiken een hoogte van 66-71 cm en een gewicht van 35-45 kg, teven zijn iets kleiner (61-66 cm) en wegen 25-35 kg. Opvallend is hun proportionele en stevige lichaamsbouw. Deze honden hebben een waardige en edele uitstraling. Ze hebben een duidelijk uitgesproken stop en een brede voorhoofd, relatief kleine, driehoekig gevormde, bruine ogen; hoe donkerder ze zijn, hoe beter de Akita eruit ziet. Hun oren zijn rechtopstaand, van gemiddelde grootte, aan de uiteinden licht afgerond en naar voren gekanteld, met een gematigde afstand. De staart daarentegen is dik, hoog aangezet en strak over de rug opgerold. De Akita heeft een kenmerkende gang - hij beweegt stijf en langzaam. Tijdens het lopen heeft hij de staart omhoog en de oren rechtop. Sommige honden kunnen deze houding als vechtlustig beschouwen, alsof de hond hen wil aanvallen of op zoek is naar ruzie.

Het gepresenteerde ras heeft een dubbele vacht - een gladde en harde bovenlaag en een dichte en zachte ondervacht. Aan de staart, op de lenden en op de schoft is de vacht langer dan op de rest van het lichaam. De Akita kan een verscheidenheid aan vachtkleuren hebben, waaronder gestroomd, rood, wit, sesam (rood haar met zwarte punten). Volgens de rasstandaard zijn witte aftekeningen op de hals, de staart, de romp, de borst, de wangen, de binnenkant van de ledematen en aan de zijkanten van de snuit verplicht. Deze worden vaktechnisch als Urajiro aangeduid.

Bekijk interactief speelgoed voor uw hond

Akita - Training, beweging en plezier

De Akita-hond heeft een vastberaden karakter. Hij kenmerkt zich door grote onafhankelijkheid, zelfredzaamheid, de behoefte aan een duidelijke hiërarchie en een hoog niveau van dominantie. Hij is een zelfverzekerde hond. Hoewel de Akita tot de rustige honden behoort, is hij niet erg gehoorzaam. Hij is gretig om activiteiten voor zichzelf te vinden. Hij is zeer intelligent, maar het is moeilijk om zijn aandacht te krijgen. Bevelen die hij niet leuk vindt, zal hij niet opvolgen. Zijn training zal daarom niet eenvoudig zijn. De Akita heeft een zachte en consequente leiding nodig. Hij is een van de weinige honden die zich door positieve versterking in de vorm van traktaties of spelletjes relatief weinig laat beïnvloeden. Daarom is voor succesvol leren een vertrouwensrelatie tussen hond en verzorger vereist. Hij is niet geschikt voor mensen die voor het eerst een hond hebben, omdat hij gemakkelijk door een onervaren hondenbezitter kan worden overgenomen. Onvoldoende socialisatie, gebrek aan discipline en nalatig trainen hebben invloed op het gedrag van de hond.

De Akita behoort tot de honden met een gemiddelde behoefte aan beweging. Om gezond te blijven, moet hij echter dagelijks een uur wandelen. Hoewel hij geen sportieve type is, kan hij, als hij goed getraind is, actieve verzorgers bij sportieve activiteiten begeleiden. Vertegenwoordigers van dit ras hebben een uitgesproken jachtinstinct. Daarom moeten ze op openbare plaatsen of in het bos niet van de lijn worden gelaten. Er is een groot risico dat de hond potentiële prooi jaagt. Akita-puppy's houden, net als alle andere hondjes, van spelen en kattenkwaad. Ze zijn zeer expressief. Zodra ze echter volwassen zijn, neemt hun verlangen naar dit soort vermaak aanzienlijk af. Volwassen Akita's kijken met superioriteit neer op een verzorger die probeert hen te vermaken.

Akita - Relaties met mensen en andere dieren

Het hier gepresenteerde ras is zeer graag in het gezelschap van mensen. Hij hecht sterk aan alle leden van het menselijke gezin. Dit getuigt van grote loyaliteit en toewijding aan hen. De Akita kan goed overweg met kinderen. Hij is graag in hun gezelschap, zolang het vertrouwde kinderen zijn die zich niet opdringerig gedragen. Als je de hond aanraakt wanneer hij daar geen zin in heeft, kan hij gewelddadig reageren. Daarom mogen kleine kinderen niet alleen met een Akita worden gelaten en moeten ze van jongs af aan leren zich op een gepaste manier tegenover dieren te gedragen.

Hoewel de Akita niet graag alleen is, is eenzaamheid voor hem geen groot probleem als hij goed wordt voorbereid. In de afwezigheid van zijn verzorger gedraagt hij zich over het algemeen rustig. Het is belangrijk dat hij voor en na de tijden waarin hij alleen in huis is, beweging krijgt. Het zijn evenwichtige honden die over het algemeen niet geneigd zijn tot destructie.

Als het om reizen gaat, is de Akita niet de beste metgezel voor uitstapjes. Ten eerste heeft hij vanwege zijn grootte veel ruimte nodig tijdens het reizen, en ten tweede voelt hij zich vanwege zijn wantrouwen tegenover vreemden ongemakkelijk op drukke plaatsen tijdens de vakantie.

Dit kan u interesseren - Hoe reis je met je hond met de DB?


De Akita lijkt zelfs volkomen onverschillig en koud tegenover vreemden te zijn. Hij is niet dol op lichamelijk contact - op elke aai van zijn kant. Hij is een uitstekende waakhond die geen vreemden op zijn terrein laat. Ook de aanwezigheid van andere honden kan hij slecht verdragen. Het opnemen van een ander huisdier is daarom verbonden met een veeleisend aanpassingsproces. De Akita past zich echter zeer goed aan zijn nieuwe thuis aan. Hij kan zowel in een huis met tuin als in een appartement leven, vooral omdat hij niet erg blaffend is.

Akita - Gezondheid en verzorging

De gemiddelde levensverwachting van een Akita-hond bedraagt 11-15 jaar. Deze viervoeters genieten over het algemeen van een goede gezondheid. Zoals bij elk dier kunnen ze gezondheidsproblemen ontwikkelen, vooral oogziekten, talgklierontstekingen en maagtorsies. Ze kunnen ook het Vogt-Koyanagi-Harada-syndroom ontwikkelen, dat ook bekend staat als het choroidopontine syndroom. Dit is een aangeboren aandoening die wordt gekenmerkt door een ontsteking van de hersenen met neurologische symptomen, depigmentatie van de huid en de neus, evenals ontstekingsveranderingen van de iris van het oog. Deze honden verdragen extreme weersomstandigheden goed.

De Akita heeft geen speciale verzorging nodig. Wat betreft de vacht is regelmatig borstelen noodzakelijk. Buiten de perioden waarin de hond meer verhaart, dat wil zeggen in de herfst en in de lente, moet hij eenmaal per week worden geborsteld. Als hij zijn vacht intensiever verliest, dan om de 2 dagen. Het beste is om een borstel voor halflang haar te gebruiken. De hond moet ook niet vaak worden gebaad. Badderen moet alleen als het echt nodig is. Het is beter om een licht vervuilde hond met een vochtige doek af te vegen. De ogen en oren moeten regelmatig worden schoongemaakt. Specifieke producten voor dit doel zijn verkrijgbaar in de dierenwinkel.

De Akita is geen grote eter. Hij zal niet afwijzen, maar hij zal zich ook niet op zijn voer storten. Hij behoort tot de eerder kieskeurige honden wat betreft het voer. Je kunt hem kant-en-klaar voer geven, maar het moet van hoge kwaliteit zijn. Aangezien de Akita een primitieve hond is, zijn sommige mensen van mening dat een uitgebalanceerd, door de verzorger bereid dieet samen met de juiste aanvulling - het zogenaamde BARF-dieet - een veel betere voeding voor hem zou zijn. De dagelijkse energiebehoefte moet worden verdeeld over twee tot drie maaltijden, waarvan de in de ochtend geserveerde iets lichter moet zijn dan de latere maaltijden.

Akita - hoeveel kost hij?

De gemiddelde prijs voor een Akita bedraagt 1500-2500 euro. Hoewel je voor een hond zonder stamboom minder betaalt, is het bij dieren uit fokkerijen die niet bij de Poolse Kennel Club zijn geregistreerd, moeilijk in te schatten in hoeverre ze het rasstandaard reproduceren.

Olga Dąbska
Milena Kostrubiec